Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/1102 K.2024/2511

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı, adli kontrol, arama ve el koyma nedeniyle 887.500,00 TL maddi ve 1.500.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile maddi tazminatın reddine, 2.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz istemi; mahkemenin kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, haksız başlatılan soruşturma nedeniyle işinden olduğunu, haksız arama ve el koyma nedeniyle zarara uğradığını, uzun süre adli kontrol tedbiri uygulandığını, maddi tazminatın kabulü gerektiğini, hükmedilen manevi zararının olduğunu, hükmedilen maddi ve manevi tazminatın eksik olduğunu, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/35115 Soruşturma - 2019/28917 Karar sayılı ceza dosyasında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 17.08.2016 - 24.08.2016 tarihleri arasında 7 gün gözaltında kaldığını, yapılan yargılama sonunda 16.05.2019 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına hükmedildiği, kararın 28.05.2019 tarihinde davacı asile tebliğ edildiği ve itiraz edilmeksizin kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği,

gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacının 30 ay adli kontrol tedbiri uygulandığı, taşınmazlarına, kara ulaşım aracına, tüm banka hesaplarına el konulduğu, iş sözleşmesinin 06.12.2016 tarihi itibariyle feshedilmesi nedeniyle 49.860 TL.+ yasal faiz zararı olduğu,

emekliliği hak edeceği 01.01.2028 tarihine kadar bu seviyede bir maaşla çalışmasını sağlayacak iş bulmasının imkansız olduğu,06.12.2016-01.01.2028 tarihleri arasında alamayacağı maaşlarının 6210 TL. brüt maaş üzerinden hesaplanacak tazminatın yasal faizi ile kendisine ödenmesini, hak ihlalleri ve oluşan fiili durum sonrasında işsiz kalması ve yeni işe girebilmesini ve iş kurabilmesini zorlaştıran sebepler nedeniyle tazminat talep ettiğini, davacının gözaltında kaldığı sürelerin mahsup edildiğine dair bir kararın dosya kapsamında bulunmadığı,

davacının gözaltında kaldığı tarihleri arasında SGK kayıtları ve Türk Telekom A.Ş. 'nin müzekkeresinden anlaşıldığı üzere çalışmaya devam ettiği ve bu dönemde herhangi bir gelir kaybı olmadığı, gözaltına alınmadan önce Türk Telekom Müşteri İlişkileri Müdürü olarak görev yaptığı, koruma tedbirlerinin tazminatın tahdidi olarak sayılmış olup adli kontrol tedbirinin kanun kapsamında yer almadığını, CMK'nın 141. maddesine eklenen 3. fıkra kapsamında da bir zarar oluşmaması nedeniyle anılan kanundaki şartların davacı bakımından gerçekleşmediğinin anlaşılması karşısında davacının adli kontrol nedeniyle maddi ve manevi talebinin reddine,

haksız el koyma iddiası nedeni ile dosya kapsamından manevi tazminat şartlarının oluşmayacağı, davacı lehine el koyma nedeni ile manevi tazminata hükmedilemeyeceği, davacının elkoyma nedeniyle maddi tazminat kapsamında kredi borçlarına girdiğini belirtmiş ise de gözaltından yada elkoyma işlemlerineden kaynaklı olarak ödemelerini geciktirdiğine dair dosyaya herhangi bir belge sunamadığı, sanık hakkında gözaltında kaldığı süre görevinde olduğundan gözaltı süresi için maaşını tam aldığı ve diğer hususları belgelendiremediği için davacının maddi tazminat taleplerinin reddine karar verildiği,

davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun vasıf, mahiyet ve niteliği, gözaltına alınmasına ve tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, gözaltında ve tutuklulukta kaldığı 7 günlük süre, tazminat davasının kesinleştiği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak bir şekilde, hak ve nesafet kurallarına uygun olarak manevi tazminata hükmedildiğini, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, manevi tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,