Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/1652 K.2025/5844

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız arama, gözaltı ve tutukluluk kararı verilmesi, tutukluluk devam kararlarına karşı itiraz yoluna başvuru imkanından yararlandırılmaması, tutukluluk devam kararlarının gerekçesiz olması, bu bağlamda tutukluluk süresinin makul süreyi aştığı gerekçesiyle 200.000,00 TL maddi, 300.000,00 TL manevi tazminatın ihlalin yapıldığı tarihten işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin henüz davacı hakkında kesinleşmiş beraat kararı bulunmadığı, yargılamanın derdest olduğu,

bu aşamada 5271 sayılı CMK'nın 141 ve 142. maddelerinde belirtilen tazminat isteme koşullarının oluşmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacı hakkında haksız arama, gözaltına alınma, tutuklama kararı verildiği, tutukluluk devam kararlarına karşı itiraz yoluna başvuru imkanından yararlandırılmadığı, tutukluluk devam kararlarına yapılan itirazların matbu gerekçelerle reddedildiği, bu bağlamda tutuklu kalınan uzun süre bakımından maddi ve manevi tazminat isteme koşulları oluşmasına karşın davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/222 Esas sayılı ceza dosyası kapsamında; davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 14/12/2018 tarihinde gözaltına alındığı, 17/12/2018 tarihinde tutuklandığı, 21/06/2019 tarihinde tahliyesine karar verildiği, karar tarihi itibariyle davacı hakkında yürütülen yargılamanın derdest olduğu, gözaltına alınma ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ancak kanunda öngörülen yasal şartların oluşmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

İlk derece mahkemesince davacı hakkında tutuklama kararının dayanağı olan Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/222 Esas sayılı dosyasında yürütülen yargılamanın derdest olduğu, henüz davacı hakkında verilmiş beraat kararı bulunmadığı,

bu haliyle tazminat isteminin 5271 sayılı CMK'nın 141 ve devamı maddelerinde belirtilen şartları taşımadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de davacının tazminat talebinin dayanağının haksız olarak arama, gözaltı, tutuklama, tutukluluk devam kararlarına karşı itiraz yoluna başvuru imkanından yararlandırılmaması ve tutukluluğun matbu gerekçelerle reddedilmesi ve uzun tutukluluk süresine ilişkin olduğu ancak bu hususta ilk derece mahkemesince bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmakla;

davacının iddialarının 5271 sayılı CMK’nın 141/l-a-d-k maddeleri gereğince değerlendirilerek davacının tazminata hak kazanıp kazanmadığının karar yerinde tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,