Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/1708 K.2022/3433

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine yapılan istinaf başvurusunun incelenmesi sonucunda, Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/07/2019 gün, 2019/492 Esas, 2019/617 sayılı mahkumiyet hükmünün ortadan kaldırılarak, istinaf başvurusunun zamanaşımının dolduğu gerekçesi ile düzeltilerek esastan reddine ilişkin hüküm, suçtan zarar gören vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan yapılan yargılama sonunda, anılan Kanunun 67/2 TCK’nın 62/1, 52. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

aynı maddenin 8. fıkrası gereğince 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/05/2013 tarih ve 2011/495 Esas 2013/337 Karar sayılı kararının 17/09/2013 tarihinde kesinleşmesine müteakip, sanığın denetim süresi içinde 03/12/2016 tarihinde 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçunu işlediği sabit kabul edilerek Kayseri 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/07/2017 tarihli 2017/405 E. - 2017/945 K. ilamı ile mahkumiyetine hükmedildiği, anılan hükmün 07/03/2019 tarihinde kesinleştiği, ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak,

önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/07/2019 tarihli ve 2019/492 Esas, 2019/617 Karar sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesi sonunda, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 07/12/2021 tarihli ve 2019/9213 Esas, 2021/5739 Karar sayılı kararı ile suçtan zarar gören Kayseri İl Kültür ve Turizm Müdürlüğüne dava ihbar edilmediğinden,

03/05/2013 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usulünce kesinleştiğinin ve beş yıllık denetim süresinin başlaması ile 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesi uyarınca dava zamanaşımının durduğunun kabul olunamayacağı, bu durumda, sanık yönünden zamanaşımını kesen en son işlemin temyiz dışı sanık Sedat Boğazlıyanlıoğlu’nun 22/11/2011 tarihli savunması olduğunun, 03/05/2013 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı usulünce kesinleşmediğinden,

denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlendiği gerekçesiyle hükmün açıklanmasına dair 16/07/2019 tarihli kararın hukuki değerden yoksun bulunduğunun, bu itibarla, zamanaşımını en son kesen işlem olan 22/11/2011 tarihli savunmadan itibaren TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğundan CMK’nın 223/8. maddesi gereğince kamu davasının düşmesine karar verildiği anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda sanık hakkında açılan kamu davasının, zamanaşımının dolduğu gerekçe gösterilerek düşmesine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, suçtan zarar gören vekilinin eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 07/12/2021 tarihli ve 2019/9213 Esas, 2021/5739 Karar sayılı düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükmüne ilişkin yapılan temyiz talebinin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE.