Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/1722 K.2023/1605

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2014 tarihli ve 2013/52 Esas, 2014/135 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2014 tarihli ve 2013/52 Esas, 2014/135 Karar sayılı kararının mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 09.03.2016 tarih 2015/3453 Esas, 2016/3701 Karar sayılı kararı ile "... sanığın ihmali eylemi ile ölüm arasında uygun illiyet bağı kurulamasa bile görevinin gereklerini yerine getirmek hususunda ihmalinin bulunduğu gözetilerek, TCK'nın 257/2. maddesi gereğince mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi gerektiği ..." gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

3.... Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2017 tarihli ve 2016/175 Esas, 2017/86 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

4.... Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2017 tarihli ve 2016/175 Esas, 2017/86 Karar sayılı kararının mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9.Ceza Dairesinin 13.01.2021 tarih 2020/2868 Esas, 2021/94 Karar sayılı kararı ile "...Sanık hakkında taksirle öldürme suçundan verilen beraat hükmünün, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 2015/3453 esas ve 09/03/2016 tarihli kararı ile Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas kurulunun raporunu gözeterek bozduğu ve sanığın TCK'nın 257/2 maddesinden cezalandırılması gerektiğini belirttiği, adı geçen ilama uyulmasına karar verildikten sonra dönülemez nitelikteki bu kararın gereği yerine getirilmeden yazılı şekilde beraat hükmü kurulması, ..." gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

5.... Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.09.2021 tarihli ve 2021/1031 Esas, 2021/529 Karar sayılı kararı ile sanığın üzerine atılı görevi kötüye kullanmak suçu hakkında dava zamanaşımı süresinin 19/02/2021 tarihinde dolduğu anlaşılmakla 5271 sayılı Yasanın 223 ncü maddesinin sekizinci fıkrası ve 5237 sayılı Yasanın 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının e bendi ve 67 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.

6.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 27.12.2021 tarihinde tanzim olunan ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz nedeni, zamanaşımı nedeni ile düşme kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun raporunda belirtildiği üzere, ölene ilk 24 saat içerisinde müdahale edilmesi gerektiği gözetilerek suç tarihinin ölenin hastaneye başvuru tarihi olan 24/09/2011 olduğu, her ne kadar sanığa iddianame ile isnat edilen suç TCK'nın 851 maddesinde düzenlenen taksirle öldürme suçu olsa da ve Yargıtay bozma ilamı sonrası verilen uyma kararı ile yargılamasına devam edilen TCK'nın 257. maddesinde düzenlenen Görevi Kötüye Kullanmak suçunun üst sınırı dikkate alındığında olağan zaman aşımı süresinin 8 yıl, TCK'nın 67/4 maddesi gereğince eklemeli zamanaşımı süresinin ise 12 yıl olduğu, TCK'nın 67/2.

Maddesi kapsamında zamanaşımını kesen son işlemin iddianamenin düzenleme tarihi olduğu, iddianamenin 19/02/2013 tarihinde düzenlendiği, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresi eklenmesi ile birlikte 19/02/2021 tarihi itibariyle dava zaman aşımı süresinin dolduğu,

her ne kadar Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nin 2020/2868 Esas ve 2021/94 Karar sayılı 13/01/2021 tarihli kararı ve kararda atıf yapılan Yargıtay 12.Ceza Dairesinin 09/03/2016 tarih ve 2016/3701 karar sayılı Yasa, usul ve hakkaniyete uygun görülmekle uyma kararı verilmiş olsa da, dava zamanaşımının kovuşturma şartı olduğu bu suretle sanığın eylemi hakkında değerlendirme yapma imkanı kalmadığı gözetilerek 5237 sayılı Yasanın 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi,

67 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı CMK'nın 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 5237 sayılı Yasanın 257 nci maddesinin ikinci fıkrasında yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç aynı Kanunun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem 17/04/2013 tarihli savunma olup, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı Yasanın 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı süresinin savunma tarihinden itibaren 17.04.2021 tarihinde dolduğu anlaşılmakla dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK’nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından, hüküm bu yönüyle hukuka uygun bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle...Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.09.2021 tarihli ve 2021/1031 Esas, 2021/529 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,