Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/176 K.2025/3574

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 100.000 TL maddi ve 200.000 TL manevi tazminatın soruşturmanın başlama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 12.324,64 TL maddi, 24.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; tazminat miktarlarının yetersiz olduğuna ilişkindir.

Davalı vekilinin temyiz istemi; tazminat miktarlarının fazla olduğuna, koşulların oluşmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine ve saire ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/121 Esas, 2018/243 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının terör örgütüne üye olma suçundan 29.07.2016- 24.05.2017 tarihleri arasında 299 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 10.06.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı vekiline 25.06.2019 tarihinde tebliğ edildiği, gözaltı-tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen 3 aylık süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı,

davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu, davacının görevden uzaklaştırıldığı 22/07/2016 tarihi ile ihraç edildiği 01/09/2016 tarihleri arasında maaşının 2/3'ü aldığı ve memurluk statüsünün devam ettiği, bu itibarla davacının Antalya Bölge Adliye Mahkemesinin 16/07/2019 tarih ve 2019/1908 E. 2019/2107 K. sayılı ilamı da gözetilerek adı geçen dönemler için 5271 Sayılı CMK'nın 141 vd. maddelerinde düzenlenen koruma tedbirleri nedeniyle tazminata konu olabilecek maddi bir kaybının bulunmadığı,

zira görevden uzaklaştırma/ihraç kararlarının idari niteliği haiz kararlardan olduğu, yine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 15/04/2019 tarih ve 2019/268 E. 2019/5063 K. sayılı ilamı ile Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 07/05/2019 tarih 2019/750 E. 2019/1019 K. sayılı ilamı gözetildiğinde davacının ihraç olduğu tarih ile tahliye olduğu tarihe kadar ki süreç için tutuklu kaldığı süreye ilişkin olarak net asgari ücret ve aile geçim indirimi miktarları üzerinden hesaplanacak kazanç kaybı tutarının maddi tazminat kapsamında davacıya ödenmesi gerektiği belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından;

''..Kamuda öğretmen olarak çalışan davacının 22/07/2016 tarihinde görevden uzaklaştırıldığı,01/09/2016 tarihinde ise kamu görevinden çıkarıldığı,davacıya en son Ağustos 2016 maaşının 2/3 oranında ödendiği,ilk derece mahkemesi tarafından maddi zararın net asgari ücret üzerinden belirlenmesi yerinde ise de, davacı hakkında Eylül 2016-24/05/2017 tarihleri arasında uygulanan tazminata konu koruma tedbirleri dolayısıyla dairemizce yapılan hesaplama sonucunda.

2016 yılı Eylül,Ekim,Kasım,Aralık ayları için 1300.99x4=5.203,96 TL,2017 Ocak, Şubat,Mart,Nisan ayları için 1.404,06x4=5.616,24 TL,2017 yılı Mayıs ayı için 24 gün üzerinden (1404,06/30)x24=1.123,2 TL toplamı 11.943,4 TL maddi tazminat hesaplanması gerekirken 12.324,64 TL maddi tazminat olarak fazla hesaplama yapılmış olması nedeniyle; davacı lehine hükmedilen 12.324,64 TL maddi tazminatın 11.943,4 TL olarak düzeltilmesi suretiyle,

... hükmedilen manevi tazminatın fazla olduğu, hak ve nesafet ilkeleri dahilinde azaltılması gerektiği anlaşılmakla, davacı lehine hükmedilen 24.000,00 TL manevi tazminatın 22.000,00 TL olarak ve vekalet ücretini 4.073,20 TL olarak düzeltilmesi suretiyle'' istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin ve davalı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1.Davacının kamu görevlisi olarak çalışmaktayken 22.07.2016 tarihinde açığa alındığı, tutuklu iken görevinden 01.09.2016 tarihinde ihraç edildiği, son maaşını ağustos 2016 'da aldığı, son maaşının 15.08.2016- 15.09.2016 arasındaki süreleri kapsadığı, davacı lehine hükmedilecek tazminat miktarının 15.09.2016 ile tahliye tarihi olan 24.05.2017 arasındaki süre için net asgari ücret üzerinden hesaplanan ‘’11.254,79’ TL yerine, bu miktarın üstünde kalacak şekilde ‘’11.943,40'’ TL olarak tayin edilmesi suretiyle davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması,

2. Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,