Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/1760 K.2023/1955

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası atfıyla ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2018 tarihli ve 2018/402 esas, 2018/556 sayılı kararının 14.07.2018 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 07.12.2020 tarihinde işlediği kasıtlı bir suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine,

basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda, hükmün açıklanmasına ve sanığın 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası atfıyla ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 1 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/05/2021 tarihli ve 2021/384 esas, 2021/309 sayılı kararına karşı yapılan itrazın, İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/07/2021 tarihli ve 2021/384 esas,

2021/309 sayılı ek kararı ile süresinde olmaması nedeni ile reddine karar verilerek,itirazın incelenmesi amacı ile gönderildiği mercii olan İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/07/2021 tarihli ve 2021/511 değişik iş sayılı kararı ile "İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının itiraz kanun yoluna değil, istinaf kanun yoluna tabi olduğu gerekçesiyle itiraz hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 04.02.2022 tarih ve 94660652-105-35-21004-2021-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.03.2022 tarihli ve KYB-2022/20419 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.03.2022 tarihli ve KYB-2022/20419 sayılı sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“.......... İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/05/2021 tarihli kararına sanık tarafından itiraz edilmesi nedeniyle hükmü veren Mahkemesince 07/07/2021 tarihli ek karar ile itirazın süresinde olmadığından bahisle, inceleme yapılmak üzere dosyanın mercii Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiğinin anlaşılması karşısında, mercii tarafından işin esasına girilmeden sadece itirazın süresinde olup olmadığı hususunda 5271 sayılı Kanun'un 252. maddesinin 6. fıkrasının 2. cümlesi gereğince inceleme yapılmak suretiyle bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 252 nci maddesinin altıncı fıkrasında yer alan "Birinci fıkradaki itirazın, süresinde yapılmadığı veya kanun yoluna başvuru hakkı bulunmayan tarafından yapıldığı mahkemesince değerlendirildiğinde dosya, 268 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca itirazı incelemeye yetkili olan mercie gönderilir. Mercii bu sebepler yönünden incelemesini yapar ve kararını gereği için mahkemesine gönderir." şeklindeki hüküm nazara alındığında, itiraz hakkında karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmesinde isabet görülmemiş ve kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür

III.KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/07/2021 tarihli ve 2021/511 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,