Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/1888 K.2022/6647

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; olay günü, 19.45 sıralarında, gece vakti, aydınlatmanın bulunmadığı, meskun mahalde, sanığın sevk ve idaresindeki motosiklet ile bölünmüş caddede seyir halindeyken olay mahalli 53 nolu sokak kavşağına geldiğinde, seyrine göre solundan yola girip 53 nolu sokak istikametine karşıdan karşıya geçmek isteyen yayalar ... ... ve ...’ye çarparak katılanların hayat fonksiyonlarını orta (2.) ve ağır (6.) derece etkileyecek nitelikte kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, kaza tespit tutanağında motosiklet sürücüsünün kavşağa yaklaşırken hızını azaltmayarak ve kavşak başlarında kurallara uygun olarak geçmekte olan yayalara ilk geçiş hakkını vermeyerek tamamen kusurlu olduğunun belirlendiği olayda,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik incelemeye, ceza miktarına, TCK 231. maddesinin uygulanmamasına, suçun zamanaşımına uğradığına yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2020 tarihli ve 2018/12-399 Esas-2020/154 Karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (b) bendinde yer alan ''suçun işlenmesinde kullanılan araçlar'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,