Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/2201 K.2022/5468

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi yeniden düzenlenmiş olan “Basit Yargılama Usulü” başlıklı 251. maddenin 1. fıkrasında yer alan “Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve / veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada dosyanın geldiği aşama ve delil durumu gerekçe gösterilerek, sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanmaması yönünde karar verildiği anlaşılmakla, yapılan incelemede;

Katılan ...'in, TCEEGE konteyner Terminal İşletmeleri isimli işyerinde giriş kapısında kontrolcü olarak çalıştığı, olay tarihinde limana giriş yapan sanık ...'nun sevk ve idaresindeki çekici ve bu çekiciye bağlı dorsenin geri istikamette seyir halinde olduğu sırada, katılana çarpması sonucu, katılanın vücudunda 4. derecede kemik kırığı oluşacak ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralandığı, kaza tespit tutanağı ve 18.12.2015 tarihli keşfe dayalı düzenlenen bilirkişi raporuna göre, sanığın kazanın meydana gelmesinde tamamen kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda;