Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/2202 K.2023/5870

Davacı hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine Mahkemece kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikten önceki 427 nci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Davacı vekili 11.06.2015 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan 09.10.2008 ile 31.10.2011 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonundan beraatine karar verildiğini belirterek haksız gözaltı ve tutukluluk için 300.000,00 TL maddi ve 300.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden yasal faizi ile ödenmesini talep etmiştir.

2.Davalı vekili 07.07.2015 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın reddi gerektiğini beyan etmiştir.

3.... Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2015/214 Esas, 2015/361 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulü ile 21.286,93 TL maddi, 33.300,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

4.... Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2015/214 Esas, 2015/361 Karar sayılı kararının davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 13.09.2021 tarihli ve 2021/3174 Esas, 2021/5687 Karar sayılı kararı ile "hükmedilen manevi tazminat miktarının eksik olduğu" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

5.... Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2021/291 Esas, 2021/283 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulü ile 21.286,93 TL maddi, 60.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

6.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 13.04.2022 tarihli ve 12-2022/24254 sayılı Tebliğname ile hükmün manevi tazminat miktarının fazla olduğu gerekçesi ile bozulması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Davalı vekilinin temyiz isteği; davanın reddi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna, reddedilen miktar üzerinden karşı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, hükmedilen vekalet ücretinin değerlendirilmesi gerektiğine,

2.Davacı vekilinin temyiz isteği; hükmedilen manevi tazminatın eksik olduğuna,İlişkindir.

III. DAVA KONUSU

Bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonunda mahkemece, tazminat talebinin dayanağı olan Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/322 Esas – 2015/165 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan 09.10.2008 – 31.10.2011 tarihleri arasında 1117 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği,

beraat hükmünün 25.06.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulü ile 21.286,93 TL maddi ve 60.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Davalı Vekilinin Davanın Reddi İlişkin Temyiz İstemi Yönünden;

Tazminat talebinin dayanağı olan Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/322 Esas – 2015/165 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan 09.10.2008 – 31.10.2011 tarihleri arasında 1117 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 25.06.2015 tarihinde kesinleştiği, 11.06.2015 tarihinden açılan davanın tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı ve aynı Kanun'un 141 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereğince tazminat şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

2.Davalı Vekilinin Reddedilen Miktar Üzerinden Karşı Vekalet Ücretine Hükmedilme Gerektiğine İlişkin Temyiz İstemi Yönünden; Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2007 gün ve 2 Esas, 63 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davalarında, ancak davanın tamamen reddi halinde davalı lehine vekalet ücretine hükmolunabileceğinden, davanın kısmen kabulü halinde davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi hukuka aykırı bulunmamıştır.

3.Davalı Vekilinin Ve Davacı Vekilinin Hükmedilen Manevi Tazminat Miktarına İlişkin Temyiz İstemi Ve Tebliğname Görüşü Yönünden; Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer gözetilmek suretiyle, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespit edildiği anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık görülmemiş olup Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

4. Davalı Vekilinin Hükmedilen Vekalet Ücretine İlişkin Temyiz İstemi Yönünden;

05.08.2017 tarihli ve 694 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 144 üncü maddesi ile eklenen ve 01.02.2018 tarihli ve 7078 sayılı Kanunun 139 uncu maddesi ile aynen kabul edilen, 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin dokuzuncu fıkrasında belirtilen, tazminat davaları nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan nisbî avukatlık ücreti ödeneceği, ancak, ödenecek miktarın tarifede sulh ceza hâkimliklerinde takip edilen işler için belirlenen maktu ücretten az, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücretten fazla olamayacağı hususu dikkate alınarak davacı lehine karar tarihine yürürlükte bulunan tarifeye göre hükmedilen 10.250 TL maktu vekalet ücreti miktarında isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2021/291 Esas, 2021/283 Karar sayılı kararında davalı vekili ve davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesi neticesinde herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,