Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/2502 K.2026/4143

Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanığın asli kusurlu olması, meydana gelen zarar göz önüne alındığında en üst hadden ceza tayin edilmesi gerektiğine, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması gerektiğine, sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

eksik inceleme ile usûl ve kanuna aykırı karar verildiğine, sanığın da olay nedeniyle ağır yaralandığına, sanığın olayı öngörmüş olmasının mümkün olmayacağına, ölenin yapmış olduğu eylem sonucunda zararın doğabileceğini öngörecek iş tecrübesine sahip olduğuna, olayın meydana gelmesinde sanığın kusurunun bulunmadığına, ölenin ölmeden önce alınan beyanında yasal olmadığını bildiği halde eylemi gerçekleştirdiğinin anlaşılması gerektiğine, bilirkişi raporlarının hatalı olduğuna, tanık beyanlarının kabul edilmemesi gerektiğine ilişkinidir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede. Sanığın ...

Fabrikası'nın sahibi, işletmecisi ve müdürü olduğu, kazada ölen ... ile tanıklar ... ve ...'nin ise aynı iş yerinde sigortalı işçi olarak çalışmakta oldukları, Olay öncesi fabrikada imal edilerek satılan unların bozuk ve kokmakta olmaları nedeniyle alıcı fırınlar tarafından iade edilen unların iş yerinde istif edilerek depolandığı, olay günü sanığın, ..., ... ve ...'ye istif edilen bu unların kokularının giderilmesi için silolara alınarak, siloların içerisine "..." olarak tabir edilen elektrikli ısıtıcıyı sallamalarını, bir taraftan da unlara sirke sıkılarak aspiratör yardımıyla unların kokularını gidermeleri talimatını verdiği,

ölen ... ile tanık ...'ın bu işlemin tehlikeli olabileceğini söyleyerek itiraz ettikleri, ancak sanığın "siz benden iyi mi bileceksiniz" diyerek talimatında ısrar etmesi üzerine, sanık ile ölen ...'ın işlemi gerçekleştirmek üzere fabrikanın 3. katında kazanların üst kısmının bulunduğu bölüme çıktıkları, tanıklar ... ve...'in ise kazanların alt bölümünde kazana un verme işlemini gerçekleştirdikleri, ölen ...'ın ufoyu kazanın içerisine saldığı, bir taraftan da sirke sıkılıp aspiratörle işlem gerçekleştirildiği,

sanığın ufoyu biraz daha sal demesi üzerine ölen ...'ın itiraz etmesine rağmen sanığın "bana çok zorluk çıkarıyorsun, dediğimi yap" diyerek ısrar ettiği, bunun üzerine ölen ...'ın ufoyu biraz daha saldığı, kazanı kapatarak aşağıya indikten üç dakika sonra fabrika içerisinde koku gelmeye başladığı, sanığın kendisine git bak demesi üzerine ölen ...'ın yukarı çıkarak kazanı açtığında içeride alev topu haline gelen unun birden patlayarak yüzüne parladığı ve ...'un ağır bir şekilde yanarak yaralandığı ve 18.06.2016 tarihinde hayatını kaybettiği, ölü muayene ve otopsi tutanağına göre;

vücudunun %37'sinin 3. dereceden elektrik yanığına bağlı gelişen komplikasyonlar sonucu öldüğünün tespit edildiği, Olayın 5510 sayılı Sosyal Güvenlik Kanunu 13. maddesi ve 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu gereğince iş kazası olduğu, 6331 sayılı Kanun'un 9. maddesi gereğince 26.12.2012 tarihinde çıkarılan İş Sağlığı ve Güvenliğine İlişkin İşyeri Tehlike Sınıfları Tebliğine göre icra edilen iş kolunun tehlikeli işler kapsamında yer aldığı,

hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre sanığın, teknolojik gerekleri, emsal çağdaş uygulamaları, bilimsel ve fenni gerçek ve gerekleri tercih etmek yerine sadece ticari kaygıları gözeterek iptidai ucuz, ilkel ve kolay, çalışanların hayatını tehlikeye sokacak derecede tehlikeli usul ve ucuz yöntemi tercih etmesi nedeniyle işveren ...'ın asli kusurlu olduğu, sanığın deneyimli bir işveren sahibi olarak un kazanına ... salındığında kazanın patlama ihtimalini düşünüp öngörebilecek durumda olduğu;

ancak buna rağmen müteveffaya kazana ... sallandırması yönünde talimat verdiği dikkate alındığında sanığın, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranarak öngördüğü ancak olmayacağı düşüncesi ile eylemi gerçekleştirdiği göz önüne alındığında sanığın eyleminin bilinçli taksir ile gerçekleştirdiği kabul edilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından isabetli görülmüşse de sanığın; sebebiyet verdiği eylem ile ilgili 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca alt hadden uzaklaşılarak ceza tayin edilmesinin gerekli olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Tokat