Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/2506 K.2025/2356

Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine mahkemece sanık hakkında kurulan hükmün; katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 51/1-3. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verildiği, kararının sanık ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 08.03.2017 tarihli kararıyla, eksik inceleme ile hüküm kurulması sebebiyle hükmün bozulduğu, bozma üzerine yerel mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 51/1-3. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verildiği,

kararının sanık ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 22.09.2021 tarihli kararıyla, sanığın meydana gelen kaza bakımından kusurlu olmadığının anlaşılması karşısında sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi sebebiyle hükmün bozulduğu, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-b maddesi gereğince beraatine karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın kusurlu olduğuna, sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay tarihinde saat 16.15 sıralarında ...'ın idaresindeki yolcu otobüsü ile Gerede-Karabük D-100 Devlet Karayolunun 96+400 metresinde bulunan sanık ...'ye ait dinlenme tesislerinde mola verdikten sonra kontrolsüz şekilde D-100 Karayoluna çıkış yaptığı ve gayri nizami olarak refüj alanına toprak dökülerek geçiş sağlanan yoldan sola Karabük istikametine dönüş yapmak istediği esnada,

Karabük istikametinden Gerede istikametine seyir halinde bulunan katılan ...'nin idaresindeki kamyonetle çarpışması sonucu ...'nin aracında bulunan ...'nin öldüğü, katılan ...'nin yüzde sabit iz kalacak şekilde ve kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını (5) derecede etkileyecek şekilde, katılan ...'nin ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları olayda, sanık ...'in kaza mahallini de içine alan bölgenin Karayolları 42. şube şefi olarak yol kontrollerinin yapılması ve tesislerin bulunduğu kesimlerde harici olarak oluşturulmak istenen gayri nizami geçişlerinin engellenmesi,

gayri nizami geçişleri sağlayacak dolguların tespiti halinde ilgili işyerlerine tebligat ve ceza işlemi uygulanarak söz konusu gayri nizami geçişlerin kaldırılmasından sorumlu olduğu, ancak dosya kapsamında yer alan 14/08/2007 tarihli izin belgesinden sanığın 20/08/2007-03/09/2007 tarihleri arasında izinli olduğunun sabit olduğu, dosya kapsamında Ulaştırma Bakanlığı Karayolları Genel Müdürlüğü

4. Bölge Müdürlüğü tarafından Gerede Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilen evrak kapsamı ve ekindeki 27/08/2007 tarihli Bakım ve Trafik Teknik Görevlisi Günlük Defteri fotokopisine göre, olay mahallinde kazadan iki gün önce 27/08/2007 tarihinde orta refüjdeki dolguların grayderle temizlenerek açıldığının belirtildiği ve şube şefliği görevinin vekaleten ... tarafından yerine getirildiğinin görüldüğü,

Karayolları Genel Müdürlüğü Taşra Örgütü Sorumluluk, Yetki ve Görevler Rehberi'nin "Şube Şefi" başlıklı kısmının "e-Yolların periyodik kontrolü" başlıklı hükmüne göre "Şube sınırları içindeki her yolun haftada bir defa görmesi arzu edilir" hükmünün yerine getirilmesi ve olay mahallinde yapılan denetim sonrası iki gün içerisinde tesisler tarafından yeniden dolguların yapıldığının anlaşılması karşısında sanığın izninin başlamasından 9 gün sonra gerçekleşen kaza sebebiyle sanığın sorumlu tutulmasının mümkün görülmediği anlaşılmakla,

sanığın atılı suçu işlemediğinin sabit olduğu kanaatine varılarak sanık hakkında CMK'nın 223/2-b maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddine, ancak.

Mahkemece kabul edilen oluş karşısında, sanığın kusurunun olmadığının kabulü ile beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, sanığın üzerine atılı suçu işlemediği gerekçesiyle CMK'nın 223/-b maddesi gereğince beraatine karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Bolu