Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/2748 K.2025/1854

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2012 tarihli ve 2009/862 Esas, 2012/464 Karar sayılı ilamıyla sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 74/1-2.cümle, 5237 sayılı Kanunun 170/1-c, TCK'nın 62, 51. maddeleri gereğince sanığın mahkumiyetine karar verildiği, kararın temyiz dışı sanık ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 23.10.2014 tarihli ve 2013/25247 E., 2014/20728 K. sayılı ilamıyla sanık ve temyiz dışı sanık hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği,

bozma üzerine yürütülen yargılama neticesinde Yerel Mahkemece sehven sanık ... yönünden hükmün kesinleştirildiği temyiz dışı sanık ... yönünden ise teşebbüs hükümleri uygulanarak mahkumiyet hükmü kurulduğu, anılan kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 21.09.2017 tarihli ve 2015/13644 E., 2017/6572 K. Sayılı ilamıyla, "bozma ilamı sonrası dosyanın sadece sanık ... bakımından yeni bir esasa kaydedilip, sanık ... bakımından kesinleştirme işlemi yapıldığının anlaşılması karşısında,

sanık ...'ın üzerine atılı 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür" belirtilerek temyiz dışı sanık ... yönünden HAGB değerlendirilmesi yönüyle bozulduğu, bozma üzerine yürütülen yargılama neticesinde sanığın, 2863 sayılı Kanunun 74/1, 74/1-son 5237 sayılı TCK'nın 35, 62, 54 maddeleri gereğince sanığın 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası gereğince 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği,

kararın 04.10.2018 tarihinde kesinleşmesine müteakip, sanığın denetim süresi içinde 23.10.2019 tarihinde resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği sabit kabul edilerek mahkumiyetine karar verildiği ve anılan kararın 14.02.2020 tarihinde kesinleştiği, ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2021 tarihli ve 2020/111 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi:

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 2863 sayılı Kanun'un 74/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e bendi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir.

Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 67/4. maddesi uyarınca en fazla yarısına kadar uzayacağından, suç tarihi olan 05.04.2008 tarihinden itibaren 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddesinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımı süresine 1 yıl 19 günlük durma süresi de eklendiğinde inceleme tarihinden önce 24.04.2021 tarihinde zamanaşımı gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından hükmün,

gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının isteme uygun olarak DÜŞMESİNE;

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,