Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2022/3014 E. , 2022/9146 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Olay günü saat 09.40 sıralarında sanığın se
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2022/3014 E. , 2022/9146 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Olay günü saat 09.40 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki araçla meskun mahalde, bölünmüş, 2 şeritli, 7 metre genişliğindeki yolda seyir halindeyken direksiyon hakimiyetini kaybederek önce yolun sağındaki bariyerlere çarptığı ardından bariyerlerin üzerinden giderek banket içindeki yaya ...’a çarptığı, kaza nedeniyle yayanın öldüğü, kazanın meydana gelmesinde sanığın asli ve tam kusurlu olduğu tespit edilen olayda; Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafi ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının (53/6 hariç) taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında 53. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi, 2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün birinci fıkrasında yer alan “sanığın güttüğü amaç” ibaresinin çıkarılması, hükmün TCK’nın 53/1. maddesine ilişkin 3. paragrafının hükümden çıkarılması ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 28.11.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.