Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/3046 K.2024/1270

Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine mahkemece kurulan hükmün; davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 1412 sayılı CMUK'un 317. maddeleri gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece; davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle 10.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile manevi tazminatın reddine, 9.150,00 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine ilişkin kararının, davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 05.07.2018 tarihli kararıyla bozulmasına karar verildiği,

mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek davacı hakkında davanın kısmen kabulü ile manevi tazminatın reddine, 9.150,00 TL maddi tazminatın otopark ödeme ücret tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin ve davacı vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; haksız el koyma tedbiri nedeniyle gelir kaybı olmadığına dair gerekçenin hukuka aykırı olduğunu, müvekkilinin zarara uğradığını, aracından mahrum kaldığını, aracı kullanmadığından dolayı masraflar yaptığını, davalı vekilinin temyiz sebepleri; el koyma tedbirinin yasal koşullara göre verildiğini, davacının kendi kusurlu eylemleri nedeniyle el koyma tedbiri uygulandığını, davanın reddi gerektiğini, belirtmiştir.

III. DAVANIN KONUSU

Mahkemece, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul (kapatılan) 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/383 Esas - 2013/124 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama ve suç örgütüne üye olma suçlarından 34 ZN 7072 plakalı aracına 11.11.2010-25.11.2013 tarihleri arasında 1110 gün elkonulduğu, yapılan soruşturma sonunda sanığın beraatine ve aracın karar kesinleştiğinde sanığa iadesine karar verildiği,

bu kararın 09.09.2013 tarihinde kesinleştiği, elkoyma tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu, davanın kısmen kabulü ile manevi tazminatın reddine, 9.150,00 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine ilişkin kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 05.07.2018 tarihli kararıyla;

"...Davacı hakkında verilen beraat kararının Cumhuriyet savcısının temyiz talebinden vazgeçmesi suretiyle 09.09.2013 tarihinde kesinleştiğine dair şerh düzenlendiği dikkate alınarak, Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesi ile temyiz talebinden vazgeçme dilekçesinin onaylı birer sureti temin edilip, tazminat davasının 5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesinde öngörülen sürede açılıp açılmadığı tereddüde mahal vermeyecek şekilde belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de; 1- Davacının aracı ile ilgili olarak düzenlenen muhafaza ve el koyma tutanağı, el koyma kararı ve aracın davacıya iade edilmesine ilişkin mahkemece yazılan müzekkere ile yediemin ve otopark ücretinin davacı tarafından ödendiğine ilişkin makbuz, fatura ya da tutanağın onaylı örneklerinin dosya içine alınması gerektiği dikkate alınmadan, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- El konulan araca ilişkin olarak davacı tarafından ödendiği belirtilen yediemin ve otopark ücretine ödeme tarihinden itibaren yasal faize hükmolunması gerekirken, el koyma tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi..."

Nedeniyle bozulmasına karar verilmesine üzerine Mahkemece, Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine davacı hakkında davanın kısmen kabulü ile manevi tazminatın reddine, 9.150,00 TL maddi tazminatın otopark ödeme ücret tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Davacının aracına el konulması nedeniyle değer kaybı olup olmadığı araştırılarak var ise bunun maddi tazminat olarak verilmesi gerekli ise de; bozma ilamı öncesinde maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 9.150,00 TL maddi tazminatın ödenmesine ilişkin Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.05.2015 tarihli ve 2014/304 Esas, 2015/145 Karar sayılı hükmünün yalnızca davalı vekili tarafından temyiz edildiği, bu kapsamda bozma ilamı sonrasında yerel mahkemece davacı için takdir edilen 9.150,00 TL tazminatın davalı lehine usulü kazanılmış hak oluşacağı anlaşılmakla davacı vekilinin maddi tazminatın eksik olduğuna yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, davalı vekilinin ve davacı vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü tüm temyiz sebeplerinin reddi ile hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,