Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/31 K.2025/3807

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız arama, el koyma ve gözaltı nedeniyle 150.000 TL maddi ve 150.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 162.37 TL maddi tazminatın gözaltı tarihinden, el koyma nedeniyle 100 TL maddi tazminatın 16.02.2017 tarihinden ve 300 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının, maddi tazminata ilişkin hüküm fıkraları çıkarılıp yerine,

''83.93 TL maddi tazminatın gözaltı tarihi olan 08.10.2016 tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya ödenmesine'' şeklinde düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; soruşturma aşamasında kendisini vekille temsil ettiren müvekkili lehine maddi tazminat kapsamında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, dijital materyallerine el konulması nedeniyle tazminata hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğuna, hükmedilen tazminat miktarının eksik olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Biga Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/2048 sayılı soruşturma dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 08.10.2016 -10.10.2016 tarihleri arasında 2 gün gözaltında kaldığı ve aynı tarihinde evinde yapılan arama neticesinde dijital materyallerine el konulduğu, yapılan soruşturma sonunda 16.02.2017 tarihinde ek kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği, kararın kesinleştiği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı,

gözaltı süresi bakımından davacının gözaltına alınmadan önce çalışmış olduğu işyerinden almış olduğu maaş bordrosuna göre, dijital materyallerine el koyma yönünden ise, 08.10.2016 tarihinde el konulduktan sonra 16.02.2017 tarihili ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ile iadesine karar verilen dijital materyallerin, 08.06.2017 tarihinde davacıya teslim edildiği, bu suretle tesliminde gecikme olduğu kabulüyle makul bir miktar maddi tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince, davacının gözaltına alınmadan daha önce işten ayrıldığı, bu suretle maddi tazminatın net asgari ücrete göre tayin edilmesi gerektiği, soruşturma aşamasında el konulup, akabinde davacıya teslim edilen dijital materyaller nedeniyle maddi tazminata hükmedilemeyeceği gerekçesiyle, maddi tazminat miktarı 83.93 TL'ye indirilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, gözaltı süresi bakımından tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, davacının dijital materyallerine el konulmasına ilişkin tazminat talebi yönünden 668 sayılı KHK'nın 3/j maddesi dikkate alınarak bu yönden tazminat koşullarının oluşmadığı, manevi tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, davacı vekili yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Kendisini soruşturma aşamasında vekil ile temsil ettiren davacı lehine kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde ceza soruşturması evresinde takip edilen işler için belirlenen 600 TL vekalet ücretinin de maddi tazminat kapsamında davacıya ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle davacının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA,

bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-f maddesi gereği hüküm fıkrasının maddi tazminat miktarının belirlendiği bölüme "Soruşturma aşamasında kendisini vekil ile temsil ettiren davacı lehine kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği tarihte yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde belirlenen 600 TL maktu vekalet ücretinin 16.02.2017 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine" ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,