Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/3131 K.2023/939

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 64. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli ve 2014/27 Esas, 2015/728 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (b) ve (e) bendi, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 50 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 9.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2....

64. (kapatılan) Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli ve 2014/27 Esas, 2015/728 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 21/10/2020 tarih, 2019/10594 Esas 2020/5402 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit yargılama usulü hükümleri çerçevesinde sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir. 3....

2. Asliye Ceza Mahkemesi, bozma ilamına uyularak, gerekleri yerine getirilmiş ve 5271 sayılı CMK'nın, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan ''Basit Yargılama Usulü'' başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrası gereğince 25.12.2020 tarihli 2020/465 Esas, 2021/ 92 Karar sayılı kararı ile takdiren basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilerek,

sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (b) ve (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 50 inci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 5.040,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 4. ...

2. Asliye Ceza Mahkemesinin basit yargılama usulü ile verdiği karara sanığın itirazı üzerine, Mahkeme genel hükümlere göre yargılama yapmış ve 14.12.2021 tarih, 2021/333 Esas, 2021/451 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (b) ve (e) bendi, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 50 inci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 9.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 03.05.2022 tarihinde tanzim olunan ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık süre tutum dilekçesi vererek, ayrıntılı temyiz dilekçesi için, gerekçeli kararın tebliğini istemiş, gerekçeli karar sanığa tebliğ edilmiş, ayrıntılı temyiz dilekçesi vermediği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1. Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir.

2. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem, 14.12.2021 tarihli mahkumiyet kararı olup, suç tarihinden itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca belirlenen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresi mahkemenin karar tarihinden önce gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.12.2021 tarih, 2021/333 Esas, 2021/451 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak,