Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/3297 K.2026/1057

İlk derece mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Selendi Asliye Ceza Mahkemesinin 24.10.2019 tarih, 2019/88 Esas, 2019/170 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'u 85/1, 22/3, 62/1, 53/6. Maddeleri gereğince 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 3 ay süreyle geri alınmasına karar verilmiştir. 2. Hükmün sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

19. Ceza Dairesinin 15.03.2021 tarih, 2019/3271 Esas, 2021/455 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesinin hükmü kaldırılarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 22/6 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/4-b maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 25.05.2022 tarih, 2021/59354 esastan ret ile onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; yaralanan mağdurların şikayetçi olmaması sebebiyle ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de; ilk derece mahkemesince bilinçli taksir hükümlerinin uygulandığı, bilinçli taksir bulunması halinde bazı mağdurların hayati tehlike olacak şekilde yaralanması sebebiyle suçun şikayete tabi hale geleceği, ancak ilk derece mahkemesince takipsizlik kararının kesinleşip kesinleşmediğinin irdelenmediği, Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar açısından da;

duruşma açılmaksızın karar verilmesinin, olayda bilinçli taksir oluştuğunun gözetilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, hükmün sanık aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesince, olay günü olan 23.01.2019 günü saat 15.00 sıralarında Sanık ...'ın yönetimindeki araçla Kula yönünden Selendi yönüne seyir halinde bulunduğu sırada il yolunun 11.km.sine geldiğinde yolun keskin virajlı ve yokuş aşağı eğimli olması, virajı dar açıyla alması sonucunda direksiyon hakimiyetini kaybederek karşı şeride geçtiği, karşı şeritten gelen ... plakalı ...'un yönetimindeki araçla çarpışması şeklinde gelişen trafik kazası sonucu, sanığın eşi ...'ın vefat ettiği, birden fazla kişinin de yaralandığı,

ancak yaralanan mağdurların sanıktan şikayetçi olmadıkları, bu şekilde gerçekleşen olayda sanığın alkollü araç kullanma, hatalı sollama veya bilinçli taksir olarak yorumlanabilecek bir hareketinin bulunmadığı, olayda bilinçli taksir unsurunun gerçekleşmediği, bu kaza nedeni ile dosyada mevcut nüfus kaydına göre, sanığın eşi olan ...'ın hayatını kaybettiği, TCK'nın 22/6.

Maddesinde, taksirle hareket sonucu neden olunan neticenin, münhasıran sanığın kişisel ve ailevi durumu bakımından artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olması halinin düzenlediği, sanığın taksirle eşinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda, anılan maddede öngörülen koşulların oluştuğu gözetilmeden, TCK'nın 22/6.

Maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle, mahkumiyet hükmü kaldırılarak, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak,