Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/3351 K.2024/5035

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı, pasaportuna el koyma nedeniyle 774.180,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden faizine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile maddi tazminatın reddine, 1.500,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; hukuka aykırı karar verildiğini, müvekkilinin kendisinin ifade için polis merkezine gittiğini, gözaltı işlemlerinden sonra serbest bırakıldığını, yurt dışında yaşadığını, bayram ziyaretine geldiğinde pasaportunun iptal edildiğini öğrendiğini, pasaportunun emniyet tarafından iptal edildiğini, dava açtığını ancak davanın reddedildiği, pasaportuna haksız el konulması nedeniyle maddi zarara uğradığını, yurt dışında işine gidemediğini, maaşından mahrum kaldığını, Türkiye'de yeni araba satın almak zorunda kaldığını, idare mahkemesinde dava açması nedeniyle vekalet ücreti ödediğini, maddi tazminatın kabulü gerektiğini, hükmedilen manevi tazminatın eksik olduğunu, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/165062 Esas – 2019/86633 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 12.02.2019 - 15.02.2019 tarihleri arasında 3 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda 07.10.2019 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına hükmedildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı,

davacı hakkında derdest dosya bulunmadığını, davacının Kazakistan'da bir özel şirket bünyesinde mühendis olarak çalıştığı, 24.06.2017 tarihinde bayram ziyareti amacıyla Türkiye'ye geldiği, pasaportunun Aydın Pasaport Şube Müdürlüğünce 18.11.2016 tarihinde iptal edildiği öğrenmiş ve bir daha yurt dışına çıkamadığı, pasaportunun iptali işlemine karşı Aydın Valiliğine müracaatta bulunmuş, bu müracaatlardan sonuç alamayınca idari dava açmış ancak açmış olduğu dava Aydın 2. İdare Mahkemesi tarafından reddedilmiş, istinaf yasa başvurusu da İzmir Bölge Adliye Mahkemesi tarafından reddedilmiştir.

Davacının yurt dışında çalıştığı dönemde, yıllık izin nedeniyle ülkeye geldiğinde idari işlem neticesinde pasaportunun iptal edildiği ve el konulduğu, yurt dışına çıkamama sebebinin adli bir işlem sonucu konulmuş bir yasak olmadığı, idari işlem sonucu tesis edilen bir işlem olduğu ve davacının bu idare işleme karşı idari yargı yollarına başvurduğu ve başvurusunun reddedildiği,

davacının adli işlem sonucu gözaltına alınması sonucu gözaltına alındığı tarihte halen yurt dışında çalıştığı şirketten maaş aldğı ve bu gözaltına alınma sebebi ile maaşından kesinti yapıldığı konusunda herhangi bir bilgi belge ibraz edemediği anlaşıldığından davacının CMK 141 vd. Kapsamında devletten maddi tazminat talep etme hakkı oluşmadığı,

dosya kapsamı günün ekonomik koşulları, paranın satın alma gücü, davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, uğradığı haksızlığın boyutu, gözaltında kaldığı süre, hükmedilecek miktarın zenginleşme sonucu doğurmayacak şekilde hak ve nesafet kurallarına uygun, makul ve makbul bir miktar olarak tayin ve tespiti ile manevi tazminata karar verildiği belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, manevi tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,