Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/3377 K.2024/12009

Yapılan ön inceleme neticesinde; bozma üzerine sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine verilen yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; hükmün açıklanmasının şartlarının oluşmadığına, cezanın ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesinde yer alan düzenlemeye göre, mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında verilen hükmün aynen açıklanması gerektiği, bu kapsamda 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca verilen cezanın ertelenemeyeceği ve aynı Kanun'un 50. maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevrilemeyeceği belirlenerek sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddi gerekmiştir.

Ancak;

Hükümden sonra 24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren, 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesi uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 117/1, 119/1-c maddesinde tanımı yapılan iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçunun uzlaşma kapsamına alınması karşısında, 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre gereğince iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçundan uzlaştırma işlemleri yerine getirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur

IV. KARAR