Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/3410 K.2026/144

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının CMK'nın 141/1-a, b,d, e, i,j bentleri nedeniyle 300.000,00 TL maddi ve 1.300.000,00 TL manevi tazminatın arama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; koruma tedbirlerinin yetkisiz mercilerce hukuka aykırı olarak uygulandığına, arama, el koyma işlemlerinin ölçüsüz olduğuna, yakalama, gözaltına alma, tutuklama tedbirlerinin haksız ve ölçüsüz olduğuna, uzun ve haksız olarak tutuklu kaldığına, tutukluluğa itiraz kararlarının süresinde incelenmediğine, sonuçlarının tebliğ edilmediğine, tutuklama ve devamı kararlarının ölçüsüz olduğuna, savunma haklarının kısıtlandığına ve saire ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/49 Esas, 2022/324 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 17.07.2016- 08.02.2018 tarihleri arasında 571 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda davacının mahkumiyetine karar verildiği, davacı hakkında aynı konuda açılmış başka bir davanın bulunmadığı, mahkumiyet kararının kesinleşmediği, dosyanın derdest olduğu,

silahlı terör örgütüne üyelik suçundan mahkumiyetine karar verilmesi halinde gözaltı ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin 5237 Sayılı TCK'nın 63. Maddesi uyarınca alabileceği olası mahkumiyet kararından mahsup edilebileceğinin şüphesiz olduğu,

yine elkonulan ve inceleme altına alınan eşyanın müsaderesine karar verilebileceği, diğer taraftan davacının yargılama sonucunda beraat etmesi halinde beraat kararının kesinleştiğinin kendisine tebliğinden itibaren 3 ay, her halûkârda beraat kararının kesinleşmesinden itibaren 1 yıl içerisinde bulunduğu yer Ağır Ceza Mahkemesine CMK'nın 141. maddesi uyarınca tazminat davası açabileceği, bu aşamada tazminat isteminin süre ve beraat kararı verilerek kesinleşmiş olması hususu yönünden gerekli yasal şartları taşımadığı değerlendirilerek davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin istinaf başvurularının, esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Tazminat talebinin dayanağı olan Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/49 Esas, 2022/324 Karar sayılı ceza dosyasının inceleme tarihinde UYAP üzerinden yapılan kontrolde derdest olduğu anlaşılmakla, davacının CMK'nın 141/1-e, j maddesi gereğince talep ettiği tazminatın derdestlik gerekçesiyle reddedilmesinde hüküm tarihi itibariyle hukuka aykırılık görülmemiş ise de;

Davacının tazminat isteminin CMK'nın 141/1-a, b,d, e, i,j bentlerinde yer alan nedenlere dayanmasına rağmen Mahkemece yalnızca CMK'nın 141/1-e,j maddelerine ilişkin taleplerinin değerlendirildiği, diğer taleplerine ilişkin olumlu veya olumsuz bir karar verilmediği anlaşılmakla, davacının karşılanmayan taleplerine yönelik gerekli araştırmanın yapılarak tazminat koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,