Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/4197 K.2024/304

Mahkemece kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikten önceki 427 nci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 23.10.2015 tarihli dava dilekçesinde özetle; davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan 08.03.2015 - 04.06.2015 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklu kaldığını, yapılan yargılama neticesinde beraatine hükmedildiğini belirtmiş, bu kapsamda 5.000,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte ödenmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 17.11.2015 tarihli cevap dilekçesinde özetle; dava süresi ve mükerrer dava bakımından araştırma yapılması gerektiğini, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu ve davanın reddi gerektiğini beyan etmiştir.

3. Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2015/326 Esas, 2016/99 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 26.11.2020 tarihli tebliğnamesi ile temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasını talep etmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz isteği; tazminat koşullarının oluşmadığına ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesi gerekçesinde "Denizli C. Başsavcılığı'nın 2015/5938 sayılı soruşturma dosyası ve Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2015/102 Esas, 2015/289 Karar sayılı dosyası uyarınca davacı-sanığın 08.03.2015-04.06.2015 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonucunda atılı suçu işlediğinin sabit olmaması nedeni ile davacı-sanık hakkında beraat kararı verildiği, bu çerçevede toplam 89 gün süreyle gözaltında ve tutuklu kalan davacı ...'ün gözaltında ve tutuklulukta geçen süre içerisinde sigortalılık kaydının ve vergi kaydının tespit edilemediği anlaşılmakla, maddi tazminat talebi bakımından asgari ücretin esas alınması gerektiği değerlendirilmiştir.

Dosyada bulunan ve hüküm vermeye elverişli görülen bilirkişi raporu uyarınca, davacının gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği 89 günlük süreçte resmi tatil günleri de bulunmasına karşın yerleşik Yargıtay uygulaması uyarınca maddi tazminat hesabının asgari ücret üzerinden yapılması nedeniyle resmi tatiller nedeniyle herhangi bir indirim yapılması olanaklı görülmemiştir ( Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 18.04.2012 tarih 2011/19900 Esas 2012/10306 Karar sayılı kararı ). Davacının tutuklulukta kaldığı 2015 yılında 1 aylık asgari ücretin brüt miktarı 1.201,50 TL, net miktarı ise 949,07 TL'dir. Bu çerçevede davacının 89 günlük iş kaybı nedeni ile toplam gelir kaybı brüt 3.564,45 TL, yasal kesintilerden sonra net gelir kaybı ise 2.815,57 TL'dir.

Davacının hesaplanan 2.815,57 TL net gelir kaybı üzerinden dava tarihi olan 23.10.2015 tarihine kadar hesaplanan işlemiş yasal faiz miktarı toplam 119,22 TL'dir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacının haksız biçimde tutuklu kalması nedeniyle uğradığı maddi zarara karşılık olarak net gelir kaybı üzerinden hesaplanan 2.815,57 TL maddi tazminat ile davacının ekonomik ve sosyal durumu, tutuklama kararı nedeni ile yaşadığı manevi çöküntü, çektiği hasret ve üzüntü, gözaltı ve tutukluluk koşulları nedeniyle duyduğu acı, dava tarihi itibariyle paranın satın alma gücü ve öte yandan manevi tazminat yönünden hükmedilecek bedelin davacı yararına sebepsiz zenginleşmeye neden olmaması zorunluluğu gözetilerek,

talep edilen 10.000,00 TL manevi tazminattan hak ve adalet kurallarına göre mahkeme heyetince takdir olunan 4000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine,

maddi ve manevi tazminat talebi ile ilgili olarak fazlaya ilişkin talebin takdiren reddine, her ne kadar bilirkişi raporu uyarınca hesaplanan maddi tazminat bedeli üzerinden tutuklama tarihinden dava tarihine kadar geçen süre bakımından işlemiş yasal faiz hesaplanmış ise de dava dilekçesinde davacı tarafça faiz istemi yönünden başlangıç tarihi gösterilmemiş olmakla işlemiş faiz konusunda karar verilmesine yer olmadığına, yargılama giderlerinin hazine üzerinde bırakılmasına karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki biçimde hüküm kurulmuştur." denilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Tazminat talebinin dayanağı olan Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/102 Esas ve 2015/289 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan 08.03.2015 tarihinde gözaltına alındığı, 09.03.2015 tarihinde tutuklandığı, 04.06.2015 tarihinde tahliyesine karar verildiği, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat kararının 14.07.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 142 inci maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı anlaşılmıştır.

2. Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer gözetilmek suretiyle, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak ve emsal uygulamaların da altında olacak şekilde eksik manevi tazminata hükmolunduğu tespit edilmiş ise de; temyiz edenin sıfatına göre bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Tazminat talebinin dayanağı olan ceza dava dosyasında davacı hakkındaki tutuklama müzekkeresinin infaz edilip edilmediği, infaz edilmiş olması halinde, infaz tarihlerinin ceza infaz kurumundan sorulması suretiyle davacının tutuklama ve tahliye tarihleri ile infaz edilen sürenin tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmesi sonrası bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (3) numaralı bendinde açıklanan nedenle Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2015/326 Esas, 2016/99 Karar sayılı kararına yönelik davalı vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,