Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/4478 K.2024/4850

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine verilen Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 18.05.2021 tarihli ve 2020/2345 E. 2021/1106 K. sayılı kararının davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 78.630,00 TL olduğu; haksız el koyma iddiası ile 65.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunan davacı lehine İlk Derece Mahkemesince 30.000,00 TL maddi tazminata hükmedilmesi üzerine kararın davacı vekili ve davalı vekilince istinaf edilmesi neticesinde Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi nedeniyle, reddedilen toplam 70.000,00 TL tazminat miktarının davacı açısından kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen temyiz sınırı ile reddedilen tazminat miktarına göre davacı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 298 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,