Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/4747 K.2025/1220

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, anılan Kanunun 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 53, 51/1-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hapis cezalarının ertelenmesine ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılan vekilinin ve sanıklar müdafinin istinaf başvurularının kabulü ile dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanıklar hakkında 5271 sayılı Kanunun 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan bozma görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; yasal olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf talebinin reddi kararı yerine beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıklar tarafından, Antalya Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 26.04.2016 tarih ve 4861 sayılı kararı ile tescilli 1. derecede arkeolojik sit alanında kalan Höyük Mevkii'nde kain 293 ve 294 sayılı parsellerde izin alınmadan tarım makinası ile tarımsal çalışmalar yapıldığı iddiasıyla sanıklar hakkında dava açıldığı,

ilk derece mahkemesince icra edilen keşif sonrası dosyaya sunulan bilirkişi raporlarında, 293 sayılı taşınmazda 17.03.2016 tarihi itibariyle 21-22 yaşlarında 76 adet ve 2-3 yaşlarında 10 adet kayısı ağacı ile 11-12 yaşlarında 4 adet ceviz ağacı bulunduğunun, zirai yönden toprağın geriye dönük olarak en az 1 yıldan fazla olmak üzere tahminen 2-3 yıl işlenmediğinin tespit edildiği ve 293 sayılı parseldeki sürme işleminin höyükte yapısal bozulmalara neden olduğunun belirtildiği, dosya kapsamında mevcut taşınmaz kaydı incelendiğinde, 293 sayılı parselin sanıklar tarafından 2008 yılında edinildiği,

taşınmazın 1. derece arkeolojik sit ilanında kaldığına dair şerhin 27.05.2016 tarihli olduğu, sanıkların aşamalardaki savunmalarında, 293 sayılı parselin babalarından miras kaldığını ve aralarında fiili olarak paylaştıklarını, sit alanı olduğunu bilmediklerini beyan ettikleri anlaşılmıştır.

İlk derece mahkemesince, sanıkların atılı suçtan mahkumiyetlerine dair hüküm tesis edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, sanıklar müdafinin ve katılan vekilinin istinaf başvuruları üzerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, "Keşif sonucu alınan bilirkişi raporuna göre, suça konu yerdeki ağaçların 20-25 yaşlarında olduğunun belirtildiği, sanıkların beyanlarına göre bu yerlerin babalarından miras yolu ile kaldığını ve paylaştıklarını söyledikleri, dolayısıyla bu yerlerin sit alanı ilan edilmeden önce bahçe haline getirilip kullanıldığı, bilirkişi raporları ve belgelere göre herhangi bir zarar da olmadığı, sanıkların üzerlerine atılı suçu işledikleri sabit olmadığı" değerlendirilerek İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılıp, sanıklar hakkında atılı suçtan beraat hükmü tesis edilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporunda, 293 sayılı parseldeki sürme işleminin höyükte yapısal bozulmalara neden olduğunun belirtildiğinin ve sanıkların aşamalardaki savunmalarında, suça konu yerin sit alanı olduğunu bilmediklerini beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında, tescile ilişkin kurul kararının suç tarihinden önce ilan edilip edilmediği hususu tespit edildikten sonra sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde beraat hükmü tesis edilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle katılan vekilinin ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,