Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/4751 K.2024/4866

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 20.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 3.314,85 TL maddi tazminat ve 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılması ile davanın reddine karar verilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; davacının terör örgütü propagandası yapmak suçundan tutuklanmadığına, ayrıca bu suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı aldığına, ortada mahsuba konu edilebilecek bir hüküm olmadığına, bu nedenle usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma kapsamında davacı hakkında silahlı terör örgütüne üye olma ve terör örgütü adına faaliyette bulunma suçlarından soruşturma yürütüldüğü, yürütülen soruşturma kapsamında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 30.03.2018-18.06.2018 tarihleri arasında 80 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, tazminat talebinin dayanağı olan Adana 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/132 Esas – 2019/ 69 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan beraatine hükmedildiği,

beraat hükmünün 13.02.2019 tarihinde kesinleştiği, terör örgütü propagandası yapma suçundan ise hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilerek, 13.02.2019 tarihinde kesinleştiği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek maddi ve manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davacının aynı ceza dosyasında yargılandığı suçlardan beraat ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, gözaltında geçirilen sürelerin mahsubuna karar verilmiş olması gözetildiğinde, tutuklulukta geçirdiği sürelerin mahsubuna karar verilmesinin sehven unutulması nedeniyle infaz aşamasında gözetilebileceği de dikkate alındığında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması veya ortadan kaldırılarak düşme kararı verilmesi sonrasında ortaya çıkacak hukuki durumun sonucuna göre tazminat şartlarının oluşup oluşmadığının gündeme gelebileceği,

bu aşamada davacı yönünden tazminat isteme koşulları oluşmadığından ilk derece Mahkemesinin kısmen kabul kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilerek düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Dosya kapsamındaki tüm evraklar incelendiğinde; davacı hakkında Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca silahlı terör örgütüne üye olma ve örgüt adına faaliyette bulunma suçundan soruşturma yürütüldüğü, yürütülen soruşturma kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden 30.03.2018 tarihinde gözaltına alındığı, aynı suçtan 12.04.2018 tarihinde tutuklandığı, tazminat talebinin dayanağı olan Adana 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/132 Esas – 2019/69 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında yapılan yargılama sonucunda silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan beraatine karar verildiği,

hükmün 13.02.2019 tarihinde kesinleştiği, terör örgütü propagandası yapmak suçundan ise 1 yıl 3 ay hapis cezasına karar verilip hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden 30.03.2018 - 18.06.2018 tarihleri arasında 80 gün gözaltına alındığı ve tutuklu kaldığı,

gözaltında geçirilen sürelerin mahsubuna karar verilmiş olması ancak tutuklulukta geçirdiği sürelerin mahsubuna karar verilmesinin sehven unutulması nedeniyle infaz aşamasında gözetilebileceği de dikkate alındığında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması veya ortadan kaldırılarak düşme kararı verilmesi sonrasında ortaya çıkacak hukuki durumun sonucuna göre tazminat şartlarının oluşup oluşmadığının gündeme gelebileceği, bu aşamada davacı yönünden tazminat isteme koşulları oluşmadığından ilk derece Mahkemesinin kısmen kabul kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmiş ise de;

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen terör örgütü propagandası yapmak suçunun davacının tutuklanmasına esas olan suçtan bağımsız nitelikte ayrı bir suç olma özelliği taşıdığı, bu nedenle beraat kararı ile terör örgütü propagandası yapmak suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olmasının davacı lehine gözaltında ve tutuklu kaldığı toplam süre üzerinden tazminata hükmedilmesine engel teşkil etmeyeceği gözetilmeksizin, talep konusu maddi ve manevi zararla ilgili olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,