Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2022/4824 E. , 2023/3162 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/199 E., 2022/184 K. SUÇ : Taksirle Yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesi
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2022/4824 E. , 2023/3162 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/199 E., 2022/184 K. SUÇ : Taksirle Yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Sarıkamış Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2016 tarihli 2014/275 Esas, 2016/98 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirli yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanunun 89 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri, aynı Kanunun 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddenin ikinci fıkrası uyarınca ve 52 nci maddenin dördüncü fıkrası uyarınca 6.000TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince sanığın sürücü belgesinin altı ay süre ile geri alınmasına ilişkin hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Sarıkamış Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli ve 2014/275 Esas, 2016/98 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 26.02.2019 tarihli ve 2018/7625 Esas, 2019/2583 Karar sayılı kararı ile; "taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi, katılanın 11/09/2014 tarihli Erzurum Adli Tıp Şube Müdürlüğünün raporuna göre, vücudunda ağır(4) derece kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığı, duyu ve organ işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesine ilişkin sadece ortopedi uzmanından rapor alınmasıyla yetinilerek, nöroloji muayenesinin yaptırılmadığı ve adli tıp şube müdürlüğünden rapor alınmadığı anlaşılmakla, kesin doktor raporlarının alınması gerektiğinin gözetilmemesi, sanık hakkında TCK’nın 179 ve 89. maddesi uyarınca ayrı ayrı dava açıldığı, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu açısından hüküm kurulmadığı, TCK'nın 179. maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun tehlike suçu olduğu, somut olayda ise yaralanma neticesinin gerçekleşmiş olması nedeniyle zarar suçunun oluştuğu, tehlike suçunun meydana gelen netice ile zarar suçuna dönüşmüş olması nedeniyle trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle" bozulmasına karar verilmiştir. 3. Bozma üzerine verilen ve temyiz incelemesine konu Sarıkamış Asliye Ceza Mahkemesi 16.03.2022 tarih 2019/199 Esas 2022/184 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanunun 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, aynı Kanunun 89 uncu maddesinin ikinci fıkrasının a ve b bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddenin ikinci fıkrası uyarınca ve 52 nci maddenin dördüncü fıkrası uyarınca 7.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince sanığın sürücü belgesinin altı ay süre ile geri alınmasına ilişkin hak yoksunluklarına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle 179 uncu maddenin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının aynı kanunun 44 uncu maddesi gereğince sanık hakkında atılı trafik güvenliğini tehlikeye atma suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir. 4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 16.06.2022 tarihli ve 2022/68782 sayılı, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddi ile onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz talebi, sanık hakkında kurulan hükmün yasa ve usule aykırı olması nedeniyle bozulması istemlidir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Olay günü 09.03.2014 günü gece vakti 20:00 sıralarında açık havada, devlet karayolu, bölünmüş, yüzeyi kuru, asfalt kaplama eğimsiz, düz yolda sanığın sevk ve idaresindeki bulunan otomobille Sarıkamış istikametinden ... karayolu istikametine seyrettiği, Bozat Köyü mevkii 28+500 e geldiğinde direksiyon hakimiyetini kaybederek bölünmüş yolda karşı yönden gelen ... yol bölümüne girip otomobilinin ön kısmıyla, ... istikametinden Sarıkamış istikametine seyreden sürücü katılanın sevk idaresindeki kamyonun ön kısmıyla çarpışması sonucu yaralamalı maddi hasarlı trafik kazası meydana gelmiştir. 2. Kaza sonrası tutulan kaza tespit tutanağında sanığın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 84 uncu maddesinin c fıkrası uyarınca, 8182 sayılı Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 94 uncu maddesinin k fıkrası ve aynı yönetmeliğin 97 nci maddesi uyarınca bölünmüş yollarda karşı yöndeki trafik için ayrılan yol bölümüne girme kuralını ihlal ederek 2.06 promil alkol miktarı ile ... sürmesi nedeniyle kazaya sebebiyet verdiğinden asli ve tam kusurlu olduğu, kamyon sürücüsü katılanın kazanın oluşumunda etken herhangi bir kusurunun olmadığı kabul ve tespit edilerek uygulama yapılmıştır. 3. Mahkemece alınan trafik polisince düzenlenen bilirkişi raporunda kazanın meydana gelmesinde sanığın tam ve asli kusurlu, katılanın kusursuz olduğu tespit edilmiştir. 4. Sanığın kaza sonrası alınan kan raporunda 2.06 promil alkollü olduğuna dair rapor ve katılanın yaralanmasına ilişkin Erzurum Adli Tıp Kurumunca alınan 05.03.2021 tarihli kati raporda katılanın yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, vücuttaki kemik kırıklarının yaşam fonksiyonlarına etkisi (4) ağır derecede etkileyecek nitelikte olduğu, sağ acetabulum fraktürü ve patella fraktürünün pelvis ve diz eklem hareketlerine fonksiyonel etkisi değerlendirildiğinde, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğunun bildirildiğine ilişkin raporların dosya arasında olduğu görülmüştür. 5. Sanığın aşamalarda alınan tüm savunmaları ile müşteki beyanları ile olayın oluş şekli ile kaza tespit tutanağındaki tespitler ve tutanak içerikleri ile sanığın karşı yönden gelen araçların şeridine geçmek suretiyle kazanın meydana gelmesine sebebiyet verdiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE 1. Sarıkamış Asliye Ceza Mahkemesi 16.03.2022 tarih 2019/199 Esas 2022/184 Karar sayılı kararında sanık hakkında verilen 332 gün adli para cezasının paraya çevrilmesi esnasında hesap hatası yapılarak, tam gün 332 gün yerine 300 gün olarak hesaplanması sebebiyle, sonuç para cezasının 6.640TL yerine 7.200TL olarak fazla ceza tayininde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hükümde hesap hatası dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde (1) numaralı bentte açıklanan nedenle Sarıkamış Asliye Ceza Mahkemesi 16.03.2022 tarih 2019/199 Esas 2022/184 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan (6) numaralı bendinde yer alan "300 gün" ibaresinin "332 gün" olarak, aynı bentte yer alan "7.200 TL"nin "6.640 TL" olarak değiştirilmesi, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.09.2023 tarihinde karar verildi.