Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/5136 K.2024/6139

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle ve davacı vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve adli kontrol nedeniyle 70.000,00 TL maddi, 70.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 5.553,72 TL maddi tazminatın 213,72 TL'lik kısmının gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile 5.340 TL'lik kısmının ise serbest meslek makbuz tarihi olan 25.06.2018 tarihinden işleyecek yasal faizi ile ve 350 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş,

Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının serbest meslek makbuzuyla ödediği tutarın maddi tazminat miktarına dahil edilmesi gerektiğine, soruşturma evresinde takip edilen işler içinde AAÜT uyarınca maddi tazminata hükmedilmesi gerektiğine, hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının düşük olduğuna, maddi ve manevi tazminat miktarı hesaplamasına adli kontrol altında geçen sürelerin de dahil edilmesi gerektiğine ve hükmedilen vekalet ücretinin maktu vekalet ücretinin altında kaldığına ilişkindir.

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının fahiş olduğuna ve sebepsiz zenginleşmeye yol açtığına, davanın reddedilen kısmı üzerinden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/46330 Soruşturma sayılı soruşturma dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 18.06.2018 - 22.06.2018 tarihleri arasında 4 gün gözaltında kaldığı, yapılan soruşturma sonunda davacı hakkında 06.07.2018 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, karara yönelik herhangi bir itiraz yapılmadığı, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince 213,72 TL maddi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle ve kendisini soruşturma evresinde vekil ile temsil ettiren davacı lehine 660,00 TL vekalet ücretinin kovuşturmaya yer olmadığına dair karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ve manevi tazminat miktarının 600,00 TL’ye yükseltilmesi suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili ve davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,