Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/514 K.2024/7392

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/1-3, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafii ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafinin temyiz sebepleri; asgari hadden ceza verilmesi gerektiğine, kusur tespitine, olayda bilinçli taksirin söz konusu olmadığına, ölüm ile kaza arasında illiyet bağı olmadığına, öncelikle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken ceza verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğine, bilinçli taksirin kabulü halinde ise sanık hakkında bilinçli taksir nedeniyle daha yüksek oranda artırım yapılması gerektiğine, cezanın üst sınırdan hüküm kurulması gerektiğine, takdiri indirim nedenlerinin sanık lehine uygulanmaması gerektiğine, vekalet ücretinin her bir katılan için hükmedilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 00:30 sıralarında doktor raporuna göre 2,66 promil alkollü vaziyette olan sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile Balıkesir istikametinden Bigadiç istikametine doğru meskun mahal dışında, gece vakti, görüşün far ışığı altında olduğu bölünmüş tek yönlü asfalt kaplama yolda seyretmekte iken, olay mahalline geldiğinde, önünde aynı yönde seyir halinde bulunan ölen sürücü ...'ün sevk ve idaresindeki otomobile arkadan çarpması sonucunda sürücü ...'ün öldüğü,

katılan ...'ün yüzde sabit iz kalacak şekilde, katılan ... 'ün ise hayati tehlike geçirecek, vücudunda 6.derecede birden fazla kemik kırığı oluşacak ve sol böbreğin alınmasına bağlı ortaya çıkan anatomik ve fonksiyonel noksanlığın, organlarından birinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde yaralandığı, kazanın meydana gelmesinde sanığın tamamen kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği ancak 5237 sayılı TCK'nın 22/3 maddesi gereğince bilinçli taksirin varlığı halinde temel cezanın üçte birden yarısına kadar artırılacağının belirtilmesi karşısında;

sanık hakkında tayin edilen temel ceza üzerinden, oluş ve dosya kapsamı ve olayda birden fazla bilinçli taksir halinin bulunmaması sebebiyle daha düşük oranda artırım yapılma imkanı varken, TCK'nın 22/3 maddesi gereğince en üst hadden yarı oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini ile 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi nedenlerinin düzeltilebilir nitelikte olduğundan düzeltilerek istinaf başvurusunun reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,