Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/5339 K.2025/9160

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle,

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı ve uzun süren adli kontrol tedbiri nedeniyle 1.000.000,00TL maddi, 1.000.000,00TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin davacının gözaltında kaldığı süre boyunca mali haklarından faydalandığı ve maaş ödemelerinin yapıldığı gerekçesiyle maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 1.400,00TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 30.07.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş,

karara karşı davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 11 ay boyunca adli kontrol tedbiri uygulanması nedeniyle manevi tazminat miktarının 3.000.00TL' ye yükseltilmesi suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekilinin temyiz başvurusu üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkilinin 10 gün gözaltında ve yaklaşık 1 yılı aşan süre boyunca imza atmak şeklindeki adli kontrol hükümlerine maruz kaldığına, hükmedilen manevi tazminat miktarlarının eksik olduğuna, müvekkilinin iş akdinin soruşturma nedeniyle sonlandırıldığına ve işsiz kaldığına maddi tazminata hükmolunması gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Gaziantep 9. Ağır Ceza mahkemesinin 2018/55 E. Ve 2018/228 K. sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 30.07.2016-08.08.2016 tarihleri arasında 10 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama neticesinde beraatine karar verildiği, beraat kararının 12.07.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme şerhli kararın davacıya tebliğ edilmediği, 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince davacı hakkında 08.08.2016 tarihinde başlayıp 04.07.2018 tarihine kadar devam eden süre boyunca adli kontrol tedbiri uygulanmış olması gerekçesiyle hükmolunan manevi tazminat miktarının yükseltilmesine karar verilmiş ise de; davacı hakkında uygulanan imza atmak şeklindeki adli kontrol tedbirinin, tedbirin uygulandığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 141. maddesi kapsamında tazminat istenebilecek haller arasında yer almadığı, ölçülülük ilkesinin aşılmadığı,

tedbirin uygulanmasında hukuka aykırı bir durum bulunmadığı gözetilmeksizin davacı lehine hükmolunan manevi tazminat miktarının hatalı gerekçe ile yükseltilmesi hukuka aykırı ise de; hükmolunan toplam tazminat miktarının davacı hakkında gözaltı süresi sebebiyle hükmolunması gereken tazminat miktarı ile orantılı olduğu gözetilerek bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,