Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/5380 K.2024/1463

Davacı hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine Mahkemece kurulan hükmün; davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece; davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 5.850 TL maddi ve 59.200 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile maddi tazminat talebinin reddine, 26.640 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hükmün davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 06.11.2017 tarih, 2016/4442 Esas, 2017/8461 Karar sayılı ilamıyla bozulması üzerine yapılan yargılama neticesinde talebinin kısmen kabulü ile maddi tazminat talebinin reddine,

12.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hükmün davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 18.12.2019 tarih, 2019/11058 Esas, 2019/11986 Karar sayılı ilamıyla hükmün bozulması üzerine yapılan yargılama neticesinde talebinin kısmen kabulü ile maddi tazminat talebinin reddine, 17.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hükmün davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 17.01.2022 tarih,

2021/799 Esas, 2022/267 Karar sayılı ilamıyla "Davacının 14/03/2007- 28/10/2008 tarihleri arasında tutuklulukta geçirdiği sürelerinin mahsup edildiği. Ankara Batı

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/02/2020 tarih, 2009/207 sayılı yazısı içeriğinden anlaşılmakla, bu şekilde davacının mahsup edilecek haksız bir tutukluluk süresinin kalmadığının anlaşılması karşısında, bu durum gözetilerek hak ve nesafet ilkelerine uygun makul bir manevi tazminata karar verilmesi gerektiği gözetilmeden davacı lehine fazla tazminata hükmedilmesinin" hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle hükmün bozulması üzerine yapılan yargılama neticesinde talebinin kısmen kabulü ile maddi tazminat talebinin reddine,

4.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz istemi yönünden hükmün kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin reddine, davacı vekilinin temyiz istemi yönünden temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, tazminat şartlarının oluşmadığına, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna, davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın hukuka aykırı olduğuna, manevi tazminatın miktarında mahsubun dikkate alınamayacağına, hükmedilen manevi tazminat miktarının eksik olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Mahkemece, tazminat talebinin dayanağı olan Aksaray

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/374 Esas, 2012/120 karar sayılı dava dosyasında, davacının kasten öldürme suçundan 14.03.2007 – 29.10.2008 tarihleri arasında 1 yıl 7 ay 14 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 29.05.2015 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu, davacının gözaltında ve tutuklulukta kaldığı sürelerin tamamının Ankara Batı

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.12.2009 tarihli 2009/207 Esas, 2009/237 sayılı kararı ile mahsup edildiği belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

A- Davalı vekilinin temyiz sebepleri yönünden yapılan incelemede. Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 5.810 TL olduğu, kasten öldürme suçundan 14.03.2007 – 29.10.2008 tarihleri arasında 1 yıl 7 ay 14 gün gözaltında ve tutuklu kalması nedeniyle hükmedilen manevi tazminat miktarının 4.000 TL olduğu, bu nedenle hükmün davalı açısından kesin olduğu görülmekle.

Davalı vekilinin temyizinin katılma yolu ile yapılmadığı dikkate alınarak, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 21.07.2004 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun’un 2 nci maddesi ile değişik 427 nci ve ek 4 üncü maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün kesin nitelikte olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin, 1086 sayılı Kanun’un 432 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,

oy birliğiyle REDDİNE, B- Davacı vekilinin temyiz sebepleri yönünden yapılan incelemede.

Dairemizce verilen bozma kararı üzerine yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, manevi tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, davacı vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü tüm temyiz sebeplerinin reddi ile hükmün, Tebliğnameye uygun olarak,