Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/5483 K.2025/679

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunu’nun 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 134/1, 62, 53, 50/1-a ve 52. maddeleri gereği 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle 5271 sayılı Kanunun 223/2-a maddesi gereği beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzeltilerek onama karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; vekalet ücreti belirlenirken hataya düşüldüğüne, Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın resmi nikahlı eşi olan katılanın kendisini aldattığından şüphelenen sanığın, katılanın kullandığı cep telefonuna yüklediği "monitör minör" isimli casus program ile katılanın konum bilgilerini takip ettiği ve yapmış olduğu görüşmeleri kaydettiği olayda sanığın özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak sanığın eylemini açmış olduğu boşanma davasına delil olarak sunması şeklinde gerçekleşen olayda sanığın elde ettiği bilgileri üçüncü kişi ya da kişilerle paylaştığı veya çoğaltarak dağıttığına ilişkin hakkında bir iddia ileri sürülmeyen ve boşanma davasındaki iddialarını ispatlama amacını taşıyan eyleminde, sanığın hukuka aykırı hareket etme bilinciyle davrandığı söylenemeyeceğinden sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, ancak;

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin 4 üncü fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına Hazine aleyhine maktu vekalet ücreti tayin olunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği kısmen yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hüküm fıkrasının 2 numaralı bendindeki "2.180,00-TL" ibaresinin hükümden çıkarılarak, yerine; "2.725,00 TL" ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,