Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/594 K.2024/566

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hükme yönelik, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 09.09.2020 tarihli, 2020/736 Esas, 2020/2383 Karar sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine" ilişkin karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/7 Esas – 2019/135 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan 11.07.2017 - 27.04.2018 tarihleri arasında 290 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve temini suçundan beraat ettiği, eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu kapsamında kaldığı değerlendirilmekle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, beraat kararının 16.04.2019 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142 nci maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Davacının 100.000 TL maddi, 100.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece yasal şartları oluşmadığından bahisle davanın reddine hükmedilmesi üzerine davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararının incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacının tazminata esas dosyada, uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve temini suçundan 290 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, ... 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 2017/348 Sorgu No'lu tutuklama müzekkeresinden koruma tedbirinin bu suça yönelik olduğunun anlaşıldığı, yapılan yargılama sonunda söz konusu suçtan ...

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/7 Esas – 2019/135 Karar sayılı ilamıyla beraat ettiği, beraat kararının 16.04.2019 tarihinde kesinleştiği, aynı dosyada hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunun ise davacının tutuklanmasına esas olan suçtan bağımsız nitelikte ayrı bir suç olma özelliği taşıdığı,

bu nedenle beraat kararı ile birlikte uyuşturucu madde bulundurma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olmasının davacı lehine tazminata hükmedilmesine engel teşkil etmeyeceği ve koruma tedbirleri nedeniyle tazminat verilmesine ilişkin 5271 sayılı CMK'nın 141 ve devamı maddelerinde belirtilen şartların davacı yönünden gerçekleştiği gözetilmeden, talep konusu maddi ve manevi zararla ilgili olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 09.09.2020 tarihli, 2020/736 Esas, 2020/2383 Karar sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine" dair hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2 madde ve fıkrası uyarınca BOZULMASINA;

bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 8 inci maddesi ile değişik 304/2 nci maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE;