Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/5955 K.2025/615

İlk derece mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gebze 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2021 tarih, 2020/223 Esas, 2021/128 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 64/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 52/2, 51/1-3-7-8. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

2. Hükmün istinaf edilmesi üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 22.06.2021 tarih, 2021/1494 Esas, 2021/2193 Karar sayılı kararı ile mahkumiyet hükmü kaldırılarak, açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 26.07.2022 tarih, 2021/143593 nolu bozma görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eylemin 2863 sayılı Kanun'un 65. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesince, sanık hakkında Gebze ilçesi ... Mahallesi 4038 Sk. 151 Ada 153 nolu parselde kaçak ve ruhsatsız olarak beton ... üzerine sabitlenmiş iki adet konteynır yapılması eylemine ilişkin Gebze Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2019/6693 esas sayılı iddianamesi ile "imar kirliliğine neden olma" suçundan kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda yapı kayıt belgesi aldığından bahisle sanık hakkında düşme kararı verildiği,

kararın Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'nin 18/01/2021 gün ve 2020/1564 E- 2021/136 K. sayılı kararı ile esastan reddine karar verilerek kesinleştiği, bu aşamada aynı olayla ilgili 30/07/2018 tarihli Gebze Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdürlüğü'nün yapı durdurma tutanağına istinaden Kocaeli Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'nce sanığın düşme kararı verilen izinsiz yapılarına ilişkin bu kez yapıların birinci derece doğal sit alanı bulunduğundan bahisle sanık hakkında 2863 sayılı Yasanın 65 maddesi kapsamında suç duyurusunda bulunulduğu,

Gebze Cumhuriyet Başsavcılığı'nca aynı hususta sanık hakkında düşme kararı verildiğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, Gebze 1. Sulh Ceza Hakimliği'nin 2020/139 D.

İş sayılı kararı ile her iki davayı konu suçların farklı olduğundan bahisle kararın kaldırıldığı, bu kez Gebze Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2020/2850 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2863 sayılı Yasanın 65/1 maddesi kapsamında kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda sanığın neticeten 1 yıl 8 ay hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılıp hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği anlaşılmış ise de; sanık hakkında TCK'nın 184. maddesi kapsamında verilen düşme kararına konu yapı ile cezalandırılmasına karar verildiği 2863 sayılı Yasaya Muhalefet suçuna konu yapının aynı yapılar olduğu,

her iki davanın Gebze Belediyesi Çevre ve Şehircilik Müdürlüğünün 14/2018 sayılı 30/07/2018 tarihli yapı durdurma tutanağına istinaden açıldığı, benzer konuda Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 2014/9933 E- 2015/2809 K. sayılı ilamında belirtilen TCK nın 184. maddesinde düzenlenen imar kirliliğine neden olma suçu ile 2863 sayılı Yasaya Muhalefet suçunda aynı eyleme ilişkin daha önceden verilmiş bir karar bulunduğu halde sonradan aynı eylemin farklı suç nitelendirilmesi ile tekrar yargılama konusu edildiğinde davanın reddine karar verilmesi gerektiği şeklindeki açıklamalar dikkate alındığında;

sanık hakkında farklı suç nitelendirmesi yapılmış ise de, aynı eylemine ilişkin TCK'nın 184. maddesi kapsamında kesinleşmiş düşme kararı bulunduğu gözetildiğinde, 2863 sayılı Yasaya Muhalefet suçu yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle, mahkumiyet hükmü kaldırılarak davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Gebze 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,