Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/6086 K.2024/331

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 40. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2020 tarihli ve 2018/76 Esas, 2020/592 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 136 ncı maddesinin birinci fıkrası, 137 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2020/4531 Esas ve 2022/1046 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen, 28.07.2022 tarihli ve 12-2022/94249 sayılı Tebliğname ile temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Bir bankanın bilişim yöneticisi olarak çalışan sanığın banka müşterilerine ait kişisel veri niteliğindeki banka kartı ve kredi kartı bilgilerini mesleğinin sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle el geçirip şahsi CD ve DVD'lere aktarmasına konu olayda, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 136 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın savunmasında ATM sistemlerinden sorumlu proje yöneticisi olarak 24 saat arızalara müdahale ettiklerini, bu bilgilerin iş yeri tarafından verilen bilgisayarda yüklü olduğunu, bilgisayarın arızalanması ihtimali nedeniyle zaman zaman işyerince verilen CD/DVD'lere yedeklendiğini, bilgilerin iş dışında hukuka aykırı bir işlemde kötü niyetle kullanılmadığını beyan ettiği, sanığın bu verileri bilişim çalışanı olmasından dolayı hukuka uygun olarak elde ettiği ve elinde bulundurduğu, daha önce çalışılan şirkette bu verilere erişim açısından yetkisiz üçüncü kişi konumunda bulunmadığı,

kendisine verilen yetki kapsamında verilere erişim sağladığı, sanığın verileri hukuka aykırı olarak başkalarına verdiğine veya yaydığına ilişkin savunmasının aksine bir delil ve iddia olmadığı, böylece sanığın verilerin ele geçirilmesinde ve bulundurulmasında hukuka aykırı hareket etme bilinciyle davranmadığı kabul edilerek sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bir bankanın bilişim elemanı olarak çalışan sanığın banka müşterilerine ait kişisel veri niteliğindeki banka kartı ve kredi kartı bilgilerini CD ve DVD'lere aktarmasına konu olayda; sanığın bilişim sisteminden sorumlu olması nedeniyle verilere erişim yetkisinin bulunması nedeniyle hukuka aykırı ele geçirme kavramından bahsedilemeyeceği, suça konu bilgilerin CD ve DVD'lere aktarması her ne kadar 5237 sayılı Kanun'un 135 nci maddesinde düzenlenen kişisel verilerin kaydedilmesi suçu kapsamında değerlendirilebilir ise de sanığın söz konusu aktarma eylemini bilgileri depolama,

çoğaltma veya yetkisiz üçüncü kişi yada kişilere vermek veya hukuka aykırı bir amaç için kullanma kastının bulunduğuna ilişkin dosya kapsamı itibariyle bir delil bulunmaması nedeniyle söz konusu suçunda yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında verilen beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2020/4531 Esas, 2022/1046 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 40. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,