Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/6116 K.2024/5575

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 100.000 TL maddi ve 200.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebinin kısmen kabulü ile davacının gözaltında ve tutuklu kaldığı ilk dönem için 7.932.25 TL maddi, 13.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 25.09.2016 tarihinden itibaren, davacının tutuklu kaldığı ikinci dönem için 29.994.25 TL maddi, 37.926.50 TL manevi tazminatın ikinci dönem tutukluluğunun başlangıcı 30.03.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş,

davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, ilk dönem gözaltı ve tutukluluğu için maddi tazminat 7.877.11 TL'ye indirilip, ikinci dönem gözaltı ve tutukluluğu için maddi tazminat miktarı 33.227.64 TL'ye yükseltilmiş, ikinci dönem gözaltı ve tutukluluğu için manevi tazminat miktarı 43.000 TL'ye yükseltilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; tazminat şartlarının oluşmadığına, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna ve davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinin fazla olduğuna ilişkindir. Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen manevi tazminat miktarının eksik olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/445 Esas – 2019/522 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve temini suçundan 25.09.2016 - 21.03.2017 tarihleri arasında 177 gün gözaltında ve tutuklu, 30.03.2018 - 08.10.2019 tarihleri arasında da 557 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 25.01.2020 tarihinde kesinleştiği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince davacının ilk dönem gözaltı ve tutukluluk dönemi olan 25.09.2016 - 21.03.2017 tarihleri arasında 177 gün için maddi tazminat miktarı 7.877.13 TL'ye indirilip, ikinci dönem de gözaltında kaldığı dolayısıyla 29.03.2018 - 08.10.2019 tarihleri arasındaki 558 gün için maddi tazminat miktarı 33.175.94 TL'ye ve ikinci dönem için manevi tazminat miktarı 43.000 TL'ye yükseltilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Davacının gözaltında ve tutuklu kaldığı 25.09.2016 - 21.03.2017 tarihleri arasında 177 gün ve 29.03.2018 - 08.10.2019 tarihleri arasındaki 558 gün için hükmedilen manevi tazminat yönünden; Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,