Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/6361 K.2025/910

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Maçka Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2020 tarih, 2020/50 Esas, 2020/169 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 52/2 ve 51/1-3-7-8. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Hükmün sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 12.10.2021 tarih, 2021/1195 Esas, 2021/1539 Karar sayılı kararı ile mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 13.08.2022 tarih, 2021/151659 nolu esastan ret görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine, suçun unsurlarının oluştuğuna ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesince, Maçka Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14/01/2020 tarih ve 2020/23 Esas sayılı iddianamesiyle.

Trabzon Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'nün suç ihbar tutanaklarına göre, İl Müdürlüğünce 25/07/2019 tarihinde yapılan denetimde doğal sit alanı ilan edilen Trabzon ili, Maçka ilçesi, Altındere Mahallesi yol üzerinde 1 adet, dere kenarında 1 adet ahşap yapı inşa edildiğinin tespit edildiği, kolluk tarafından yapılan araştırma sonucunda, inşaatı yapan şahsın sanık ... olduğunun tespit edilği, sanık ...'in kolluk huzurunda vermiş olduğu ifadesinde.

Çoşandere Mahallesinde ailesi ile birlikte ikamet ettiklerini, iş bulamadığını, 2019 yılı Haziran ayından beri köyünün sınırları içerisinde olan Sümela yolu üzerinde dere kenarına kendi imkanları ile inşa ettiği çardak ve ahşap karavanla çay satışı yaptığını, amacının ailesinin geçimini sağlamak olduğunu, belediyeye makbuz karşılığı bedel ödediğini, maliyeden vergi ödemediği için ceza geldiğini, yasal olmayan bir iş yapıyor ise neden belediyenin kendisinden para aldığını ve maliyeden vergi cezası geldiğini anlayamadığını, tüm amacının geçimini sağlamak olduğunu beyan ettiği,

sanığın üzerine atılı 2863 sayılı Yasaya aykırılık suçundan ezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde, Maçka Asliye Ceza Mahkemesinin 11/12/2020 tarihli, 2020/50 Esas, 2020/169 Karar sayılı kararıyla sanığın müsnet eylemi sabit görülerek cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine dosyanın istinaf incelemesi amacıyla gönderildiği,

mahallinde yapılan keşif esnasında yapılan gözlemde suça konu parsel üzerinde tüm imalatın sökülerek kaldırılmış olması ve müdahalenin sonlandırılmış olduğu ve sanığa ait yapı kaldırıldığından fiili zeminde 2863 sayılı Kanuna aykırı fiziki ve inşai müdahale mevcut olmadığının belirlendiği, bu şekilde kabul edilen eylemde ise 2863 sayılı Yasanın 65/1. maddesindeki suçun unsurlarının oluşmadığı ve eylemin fiziki ve inşai müdahale niteliğinde bulunmadığı gerekçesiyle mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, katılan vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Mahallinde icra edilen keşif neticesinde alınan bilirkişi raporları ile, sanığın dava konusu ahşap oturma alanlarını kaldırdığının tespit edildiği bu hali ile; sanığın suç işleme kastının olmadığı anlaşılmakla, mahkemece sanığın üzerine atılı suçun manevi unsuru oluşmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223/2- c maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde aynı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 12.10.2021 tarih, 2021/1195 Esas, 2021/1539 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hükmün (1) nolu bendindeki "CMK'nun 223/2-a" ibaresi hükümden çıkartılarak yerine "5271 sayılı Kanun'un 223/2-c" ibaresinin eklenmesi suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca, Maçka Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,