Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2022/6520 E. , 2024/5612 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/3304 E., 2021/2620 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2022/6520 E. , 2024/5612 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/3304 E., 2021/2620 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 150.000,00 TL maddi ve 250.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davanın beraat kararının kesinleştiği tarih olan 20.02.2018 tarihinden itibaren bir yıllık yasal süre içinde açılmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının aynı yargılama kapsamında kasten öldürme suçundan beraat, kasten yaralama suçundan ise 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırıldığı, kararın 12.06.2019 tarihinde kesinleşmesinin akabinde yasal süre içinde davanın açıldığı, davacının tutuklulukta geçirdiği sürenin 11 ay 7 günlük hapis cezasından fazla olduğu, bu itibarla davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/323 Esas – 2018/78 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının kasten öldürme suçundan 13.04.2016-12.02.2018 tarihleri arasında 670 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, hakkında kasten öldürme, kasten yaralama, kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonunda kasten öldürme ve kasten yaralama suçlarından beraatine, kasten öldürmeye teşebbüs suçu bakımından ise suç vasfının kasten yaralamaya dönüşmesi üzerine 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı, beraat hükümlerinin 20.02.2018 tarihinde kesinleştiği, mahkumiyet kararı yönünden yapılan istinaf başvurusu üzerine istinaf incelemesi sonunda hükmün bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine yapılan yargılamada Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/520 Esas-2019/171 Karar sayılı ilamı ile davacının 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan kararın 12.06.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen hükümlerin davacıya tebliğ edilmediği ancak tutuklamaya konu kasten öldürme suçundan verilen beraat kararının 20.02.2018 tarihinde kesinleşmesi üzerine tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açılmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince süre yönünden reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Her ne kadar davacı kasten yaralama suçundan tutuklanmamış ise de, tazminata hükmedilirken davacının aynı dosyada yargılandığı diğer suçların sonucu beklenerek gözaltında ve tutuklu kalınan sürenin mahsuba konu olup olmayacağının gözetileceği, nitekim davacının talebinin CMK’nın 141/1-f bendi gereğince mahkumiyet süresinden fazla kalan tutukluluk süresine ilişkin olduğu, bu kapsamda dava açma süresinin kasten yaralama suçundan verilen kararın kesinleşme tarihi olan 12.06.2019 tarihinden itibaren başlayacağından 25.06.2019 tarihinde açılan davanın Kanun'da öngörülen süre içerisinde açıldığı anlaşılmakla, davacının tazminat talebinin esası hakkında karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Mersin 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2024 tarihinde karar verildi.