Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/6526 K.2024/6739

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin, davacının ceza evinde aldığı haksız disiplin cezası nedeniyle 10.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin, yapılan yargılama neticesinde disiplin cezası ve infaza ilişkin hukuka aykırılıkların CMK'nın 141 ve devamı maddelerinde tahdidi olarak sayılmış bulunan koruma tedbirlerinden olmadığından talebin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkili aleyhine kurulan hükmün usul ve yasaya aykırı olduğu ve bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Davacı hakkında, Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/525 Esas sayılı ilamı ile 16 Yıl 20 Ay hapis cezasına hükmedildiği, 18.10.2011 tarihinde tutuklandığı, 17.05.2018 tarihinde Bünyan Açık Cezaevinde infazına devam edildiği, cezanın infazı sırasında davacının tedavi görmekte iken hastanede olduğu esnada telefonla görüştüğünün tespiti üzerine Kayseri Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 26.10.2018 tarih ve 2018/767 sayılı kararı ile 5275 sayılı yasanın 44/3-g maddesi uyarınca 12 gün hücreye koyma şeklinde disiplin cezasına karar verildiği,

karara itiraz edilmesi üzerine Kayseri İnfaz Hakimliğinin 21.11.2018 tarih 2018/5112 Esas, 2018/5186 Karar sayılı hükmüyle itirazın reddedildiği, bu karara karşı itiraz edilmesiyle de Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/2279 D. İş sayılı kararı ile itirazın kesin olarak reddedildiği ve söz konusu disiplin cezasının infaz edildiği, bunun üzerine kararı veren Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/2279 D.

İş sayılı kararına karşı kanun yararına bozma yoluna gidildiği, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 2019/3907 esas 2020/4 sayılı kararı ile söz konusu hükmün kanun yararına bozularak kaldırıldığı ancak bu süreçte disiplin cezasının infazının gerçekleştiği ancak disiplin cezası ve infaza ilişkin hukuka aykırılıkların CMK'nın 141 ve devamı maddelerinde tahdidi olarak sayılmış bulunan koruma tedbirlerinden olmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Gerekçeli karar başlığında ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' olan dava türünün ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat talebi' olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,