Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/6791 K.2025/3596

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında organ ticareti suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 5237 sayılı TCK'nın 91/3 maddesi delaletiyle 91/1, 62, 53/1. maddeleri uyarınca uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince, sanık müdafinin istinaf talebinin kabulü ile kararın kaldırılarak sanık hakkında organ ticareti suçundan, CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca vekalet ücreti yönünden hükmün düzeltilerek onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi; beraat eden sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

01/02/2019 tarihli Emniyet Genel Müdürlüğü tarafından Mersin Emniyet Müdürlüğü Göçmen Kaçakçılığı ve İnsan Ticareti ile Mücadele Şube Müdürlüğü'ne gönderilen yazıda, sosyal paylaşım sitesi olan Facebook üzerinden bazı hesaplar aracılığıyla böbreklerini satmak maksadıyla paylaşımda bulunan şahıslar hakkında bilgiler edinildiği,

paylaşım yapanlar arasında sanığın adının da bulunduğu belirtilerek gerekli yasal işlemlerin yapılmasının istenilmesi üzerine başlatılan soruşturmada ilgili Facebook sayfasında paylaşım yapan sanığın ",...." ismi ile bulunduğu il, kan grubu, telefon numarası ve yaşını belirterek "bağış, acil" şeklinde paylaşımda bulunduğu, sanığın insani yönden bağış yapmak için böyle bir paylaşım yaptığını, satma amacının olmadığını, maddi sıkıntısının bulunmadığını savunduğu, mahkemece sanığın ekonomik durumunun kötü olduğu, ilgili sayfadaki tüm paylaşımların bağış için değil organ ticareti için yapılmış olduğu,

sanığın böyle bir yere bağış için yorum yapmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu gerekçesi ile sanığın eylemi sabit görülerek, sanık hakkında organ ticareti suçundan TCK'nın 91/3 maddesi delaletiyle 91/1 maddesi gereğince mahkumiyet kararı verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan değerlendirme ile 5237 sayılı TCK'nın "Vücut Dokunulmazlığına Karşı Suçlar" başlıklı bölümünde organ veya doku ticareti yapılmasının suç olarak tanımlandığı, TCK'nın 91/3. maddesinin gerekçesinde de belirtildiği üzere, burada önemli olan hususun organ veya dokunun para veya sair bir maddi menfaat karşılığında tedavüle tabi tutulması olup, suçun oluşması için ödemenin ne zaman yapıldığının ya da yapılıp yapılmadığının öneminin olmaması,

hatta organ veya dokunun alınmasına dahi gerek bulunmamakla birlikte sanığın paylaşım yapmasından sonra herhangi bir alıcı ile irtibat kuramadan yapılan tespit üzerine hakkında soruşturma başlatıldığı, bu yönüyle yasanın aradığı "tedavül" koşulunun oluşmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 31.05.2023 tarih, 2022/7-315 Esas, 2023/322 Karar sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere, Bölge Adliye Mahkemesinin duruşma açmaksızın dosya üzerinden yaptığı inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesince mahkûmiyetine hükmedilen ve eylemi sabit görülen sanığa atılı suçun unsurları oluşmadığından bahisle beraatine karar verebilmesinin mümkün olması ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi kapsamında Bölge Adliye Mahkemelerinde duruşmasız görülen işler için vekalet ücreti öngörülmemesi karşısında, tebliğnamenin vekalet ücretine hükmedilmesi yönündeki düzeltilerek onama görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Bölge Adliye Mahkemesinin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, beraat kararının Bölge Adliye Mahkemesince dosya içeriğine uygun olarak kabul ve takdir kılındığı anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,