Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/6810 K.2024/7855

İlk derece mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Keçiborlu Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2020 tarih, 2018/23 Esas, 2020/23 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan; 2863 sayılı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 52/2, 51/1-3-7-8. Maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

2. Hükmün katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 07/10/2021 tarihli, 2020/1592 Esas, 2021/2321 Karar sayılı kararı ile: ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak sanığın bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen alandaki eylemi açısından. 2863 sayılı Kanun'un 65/1. 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 52/2, 51/1-3-7-8.

Maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine, bilirkişi raporunda B ve C harfi ile gösterilen alanlardaki eylemleri açısından. 2863 sayılı Kanun'un 65/1., 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 52/2, 51/1-3-7-8, 5271 sayılı Kanun'un 231/5.

Maddeleri gereğince 1 yıl 11 ay 10 gün hapis ve 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, sanığın bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen alandaki eylemi açısından kurulan hükmün temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 31.08.2022 tarih, 2021/158892 nolu esastan ret ile onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; erteleme koşullarının oluşmadığına, erteleme kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, besihane ve süt sağım tesisinin TCK 54. Madde gereğince müsaderesine karar verilmesi gerektiğine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesince, sanık ...'ın 1. derece doğal sit alanında yer alan ve bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 2.601,75 metrekare alana 2013 yılında besihane yapmak suretiyle inşai ve fiziki müdahalede bulunduğu, sanık ...'ın 1. derece doğal sit alanında yer alan ve bilirkişi raporunda B ve C harfleri ile gösterilen birbirine bitişik 17.692,22 metrekare ve 21.284,48 metrekare alana 01/10/2015 tarihinde sürmek suretiyle inşai ve fiziki müdahalede bulunduğu,

yukarıda iki paragrafta açıklanan fiillerin tarihleri arasındaki zaman farkı dikkate alındığında, 2013 yılından sonra kastın yenilendiğini gösterecek süre geçtikten sonra 01/10/2015 tarihindeki fiilin işlendiği, dolayısıyla her iki suçun ayrı ayrı işlendiği, teselsül hükümlerinin uygulanamayacağı, her iki fiilin tek suç kabul edilmesinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, O Yer Cumhuriyet Savcısı, katılan vekilinin istinaf istemlerinin kabulü ile, CMK'nun 280/2 maddesi gereğince ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasına,

suça konu 1.derece doğal sit alanı içerisinde bulunan 2013 yılında besihane ve süt sağım tesisi yapılmak suretiyle fiziki ve inşai müdahalede bulunulduğundan bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 2601.75 m²'lik alana ilişkin olarak sanığın eylemine uyan 2863 sayılı Yasanın 65/1 maddesi gereğince takdiren alt sınırdan cezalandırılmasına;

sanığın 1. derece doğal sit alanı içerisinde kalan ve bilirkişi raporunda B ve C hafleri ile gösterilen 17.692.22 m² ve 21.284.48 m²'lik alanlara 01.10.2015 tarihi itibariyle tarım yapmak suretiyle fiziki ve inşai müdahalede bulunduğundan eylemine uyan 2863 sayılı yasanın 65/1 maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen alana inşai ve fiziki müdahalesi halen devam ettiğinden ve eski hale getirilmediğinden sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine yer olmadığına karar verildiği,

sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmediği anlaşıldığından ve yargılama sürecindeki davranışları nazara alındığında, sanığın işlemiş olduğu suçtan dolayı pişmanlık duyduğu kanaatine varıldığından ve yeniden suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde kanaat oluştuğundan sanık hakkında verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK’nun 51/1 maddesi gereğince ertelenmesine karar verildiği, Dairece aldırılan bilirkişi raporunda B ve C harfi ile gösterilen yerlerde 2015 yılı öncesi ve 2016 yılı sonrası bir müdahale olmadığı tespit edildiğinden,

katılanın bir zararı bulunmadığından ve sanığın kişilik özellikleri nazara alındığında yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkememizde kanaat oluştuğundan CMK’nun 231/5 maddesi gereğince sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği belirtilmiş olup, Bölge Adliye Mahkemesince, bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 2601.75 m²'lik alana ilişkin olarak kurulan erteli mahkumiyet hükmünün temyiz konusu edildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,