Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/6948 K.2025/5197

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen direnme kararı üzerine Dairemizce verilen direnme kararının yerinde görülmemesine ilişkin ilam sonrası gönderilen dosyada Yargıtay Ceza Genel Kurulunca yapılan incelemede verilen bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1-İlk derece mahkemesince; sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 53/6, 63 maddeleri uyarınca 5 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mahsuba ve 3 yıl süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hükmün sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 22.06.2015 tarihli, 2014/11459 Esas ve 2015/11389 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde bilinçli taksir hükümleri uygulanmak suretiyle yapılan fazla ceza tayini hukuka aykırı olduğundan bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

2-Dairemizce verilen bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda, ilk derece mahkemesince bozma ilamına direnilmesi yönündeki kararı ile mahkemece, yine sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 53/6, 63 maddeleri uyarınca 5 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mahsuba ve 3 yıl süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına dair verilen hükmün sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 11.05.2017 tarihli, 2017/174 Esas ve 2017/3920 Karar sayılı ilamı ile direnme kararı yerinde görülmeyerek,

gönderildiği Yargıtay Ceza Genel Kurulunca, 16.12.2021 tarihli, 2017/12-836 Esas, 2021/648 Karar sayılı ilamı ile Dairemiz kararı yerinde görülerek, basit taksir seviyesindeki eylemleri sebebiyle kusurlu bulunan sanık hakkında bilinçli taksir hükümleri uygulanması hukuka aykırı olduğundan bahisle bozulmasına karar verilmiş, bu kez bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 53/6, 63 maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

mahsuba ve 3 yıl süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına dair verilen karar, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri, olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık müdafinin temyiz sebepleri; ceza miktarına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü, sanığın yerleşim yeri içinde bulunan 6 metre genişliğindeki, hafif iniş eğimli, çift yönlü yolun sağına park halinde ... otobüsü hareket ettirdikten sonra sola manevra yapıp ilerlediği sırada, aracıyla, yol üzerinde sırtı dönük şekilde aynı istikamette yürümekte olan yaya Şükrü'ye arkadan çarptığı, otobüsün altında kalan adı geçen yayayı 8,5 metre sürüklemesiyle, yayanın ölümüyle sonuçlanan olayda, mahkemece,

tam kusuruyla neticeye sebebiyet verdiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1.maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İstanbul