Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/7 K.2024/4937

Sanık hakkında Yargıtay 18. Ceza Dairesinin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece, sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 184/1, 62. maddesi uyarınca neticeten 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş, hükmün sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 02.07.2019 tarihli 2019/2932 Esas, 2019/11453 Karar sayılı ilamı ile,

"Hükümden sonra 18.05.2018 tarih ve 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16. maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" gerekçesi ile hüküm bozulmuş, bozma ilamı üzerine mahkemece, sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 51/1-3. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan bozma görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suça konu yapıların sit alanında kalmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ... tarafından, Marmaris ilçesi, Taşlıca Mahallesi, Serçe Mevkii'nde kain taşınmazda izin alınmaksızın ahşap yapılar ile deniz içerisine ahşap iskeleler yapıldığının 05.06.2014 tarihli yapı tatil zaptı ile tespit edilmesi üzerine sanık hakkında imar kirliliğine neden olmak suçundan dava açıldığı, Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonunda 05.02.2015 tarihli, 2014/394 Esas, 2015/113 Karar sayılı ilam ile sanığın imar kirliliğine neden olma suçundan neticeten 10 ay hapis cezasına hükmolunduğu, anılan hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine,

Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 02.07.2019 tarihli, 2019/2932 Esas, 2019/11453 Karar sayılı ilamı ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16. madde uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu gerekçesi ile hükmün sair yönleri incelenmeksizin bozulduğu,

bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sırasında, mankemece suça konu yerin sit alanında kalıp kalmadığına ilişkin yapılan araştırma neticesinde davaya konu yerin 1. derece doğal ve 1. derece arkeolojik sit alanında kaldığının ilgili kurumlardan gelen cevabi yazılar ile anlaşılması üzerine 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan suç duyurusunda bulunulduğu, Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27.08.2020 tarihli, 2020/1137 Esas sayılı ve birleştirme talepli iddianamesi ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık ve Kıyı Kanununa Aykırılık suçlarından dava açıldığı, dava dosyasının incelemeye esas dosya ile birleştirildiği,

mahkemece yapılan yargılama sonunda sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan mahkûmiyet, imar kirliliğine neden olma suçundan ise düşme kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

1. Mahallinde fen, arkeolog ve inşaat mühendisi bilirkişiler refakatinde keşif icra edilerek, yapıda kullanılan malzemelerin cinsi, yıpranma durumu, renk solmaları, paslanma ve karbonlaşma gibi teknik veriler değerlendirilmek suretiyle suça konu yapılar ve iskelelerin yapılış zamanı ile taşınmazın yer aldığı bölgenin sit alanında kalıp kalmadığı hususları tereddütsüz şekilde belirlenip, sit alanında kaldığının tespit edilmesi halinde, tescile ilişkin Kurul kararının mahallinde usulüne uygun vasıtalarla ilan edilip edilmediği hususu araştırılarak, buna ilişkin belgeler dosya arasına alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.06.2020 gün ve 2018/6-472-2020/262 sayılı ilamında, “Sanık hakkında açılan kamu davasına katılma hakkı bulunan suçtan zarar görene 5271 sayılı Kanun'un 233. maddesi uyarınca duruşma gününü bildirir çağrı kağıdı tebliğ edilmesi ve aynı Kanun'un 234. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde sayılan hakları kullanma imkanının tanınması gerekirken, bunun yapılmamasının, duruşmadan haberdar edilmeden yargılamaya devam edilerek delil sunma hakkı elinden alınan suçtan zarar gören yönünden hak kısıtlaması niteliğinde olduğunun” belirtilmesi karşısında,

suçtan zarar gören Kültür ve Turizm Bakanlığı adına İl Kültür ve Turizm Müdürlüğüne, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı adına Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğüne duruşma günü usulüne uygun olarak bildirilip, davaya katılma imkânı sağlanmadan hüküm kurulması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,