Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/7193 K.2024/7629

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı, tutuklama, yargılama nedeniyle 500.000,00 TL maddi, 500.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden faizine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 20.741, 70 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; müvekkilinin haksız yargılama nedeniyle ceza evinde yaptığı masrafların ve ailesinin müvekkile verdiği maddi desteğin maddi tazminat kapsamında ödenmesi gerektiğini, haksız yargılanma nedeniyle tahliye olsa bile eski iş pozisyonuna, iş çevresine ve gelir kazancına dönemediğini, müvekkilinin maddi ve manevi zararının mühendislik mesleğine ve maaşına göre hesaplanması gerektiğini, davacı hakkında tutuklama tedbiri dışındaki tedbirlere tazminat verilmediğini, hükmedilen tazminatların eksik olduğunu, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/222 Esas, 2020/121 Karar sayılı ceza dosyasında silahlı terör örgütü kurma ve yönetme ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 01.04.2016 - 14.07.2017 tarihleri arasında 469 gün gözaltında ve tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, kararın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 01.02.2021 tarihinde, silahlı terör örgütü kurma ve yönetme suçundan ise 10.07.2020 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği,

gözaltı ve tutuklu tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı,davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı ve tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Tazminata esas dosyada davacının silahlı terör örgütü kurma ve yönetme suçundan verilen beraat kararının 10.07.2020 tarihinde kesinleştiğinden bahisle yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verildiği ancak hükmün inceleme sırasında 14.06.2023 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının hükmün kesinleşmesinden önce 07.10.2020 tarihinde açılmışsa da; usul ekonomisi de gözetilerek davanın CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı kabul edilmekle;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin maddi tazminatın eksik olduğuna, müvekkilinin haksız yargılama nedeniyle ceza evinde yaptığı masrafların ve ailesinin müvekkile verdiği maddi desteğin maddi tazminat kapsamında ödenmesi gerektiğine ve sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda çok eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,