Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/726 K.2025/4628

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 103.000,00 TL maddi ve 500.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 5.974,81 TL ve 9.500,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvuruları üzerine, manevi tazminatın 11.000,00 TL olarak belirlenmesi, maddi tazminata uygulanacak faiz tarihinin davacının terhis olduğu 12.11.2016 olarak belirlenmesi,

ceza soruşturma evresinde geçerli maktu vekalet üreti olan 825,00 TL'nin de 12.07.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi ve vekalet ücretinin 2.673,60 TL olarak belirlenmesi ile düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; hükmedilen maddi ve manevi tazminatın düşük olduğuna, ceza evinde yaptığı masrafların da dahil edilmesi gerektiğine, adli kontrol altında kaldığı süre için de tazminat ödenmesi gerektiğine, bu nedenle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Hakkari Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/644 soruşturma, 2019/386 karar sayılı ceza dosyasında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 20.08.2016-24.03.2017 tarihleri arasında 216 gün tutuklu kaldığı, yapılan soruşturma sonunda hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın 21.03.2019 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü,

davacının askerden 12.11.2016 tarihinde terhis edilmesi ve bu süre içinde alması gereken ücretin kendisine ödenmesi nedeniyle terhis tarihi ile tahliye arasındaki süre için net asgari ücret üzerinden hesaplanacak miktarın maddi tazminat olarak ödenmesi gerektiği, ancak ceza evinde yaptığı masrafların tazminat kapsamına dahil edilemeyeceği, davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, yakalanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, ilgili tarihteki paranın satın alma gücü, davacının bu süre içinde yaşadığı üzüntü,

manevi tazminatın zenginleşme amacı olmaması ve hak ve nesafet kuralları hususları dikkate alınarak belirlenecek makul bir miktarın da manevi tazminat olarak verilmesi gerektiği değerlendirilerek kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğundan bahisle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurularının, düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1.Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda çok eksik manevi tazminata hükmolunması,

2. Maddi tazminat kapsamına dahil edilen vekalet ücreti bakımından faiz başlangıç tarihinin kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının verildiği tarih olan "22.02.2019" olarak belirlenmesi gerekirken "12.07.2019" olarak belirlenmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,