Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/7513 K.2026/2515

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması karşısında, temyiz kesinlik sınırının davacı tarafından talep edilen maddi ve manevi tazminat miktarının toplamının reddedilen kısmı üzerinden değerlendirileceği, maddi tazminat ve manevi tazminat bakımından ayrı ayrı değerlendirilemeyeceği anlaşılmakla, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi'nin maddi tazminatın kesin olarak düzeltilerek esastan reddine ilişkin verdiği karara ilişkin, maddi tazminat bakımından yapılan kesinleştirme işlemi yok hükmünde kabul edilerek yapılan incelemede, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı nedeniyle 10.000 TL maddi ve 200.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 680,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının maddi tazminat yönünden düzeltilerek esastan reddine, manevi tazminat yönünden esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; hükmedilen tazminatların yetersiz olduğuna, 10.000 TL vekalet ücretinin maddi tazminat olarak ödenmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Tokat Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2016/8951 soruşturması sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 04.12.2017-08.12.2017 tarihleri arasında 4 gün gözaltında kaldığı, yapılan soruşturma sonunda 21.01.2020 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, kyok kararının 21.02.2020 tarihinde kesinleştiği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı,

gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu, gözaltına alındığı dönemde kamu görevlisi olan davacının maddi zararı bulunmadığı anlaşılarak maddi tazminat isteminin reddine manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından soruşturma evresinde kendisini vekille temsil ettiren davacı lehine kyok tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT 'ye göre belirlenen vekalet ücretinin maddi tazminat olarak eklenmesi suretiyle istinaf taleplerinin düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Dava tarihinin ''24.03.2020'' yerine ''11.12.2017'' olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışı olarak değerlendirilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz istemlerinin reddine, ancak;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,