Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/7580 K.2024/6990

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı, tutukluluk ve tutukluluğun devamına ilişkin kararların hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle 500.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, vekalet ücreti yönünden düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkilinin haksız olarak gözaltına alınıp, tutuklandığını, tutukluluğun devamı kararlarının hukuka aykırı olarak verildiğini, davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Diyarbakır 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/129 Esas – 2020/128 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yargılandığı, yargılama kapsamında 21.10.2019 tarihinde gözaltına alınıp, 22.10.2019 tarihinde tutuklandığı, yargılama sonunda neticeten 9 yıl 4 ay 15 gün mahkumiyetine ve tutukluluk halinin devamına karar verildiği, kararın istinafı üzerine istinaf başvurusunun esastan reddi ile tutukluluk halinin devamına hükmedildiği, davacı hakkındaki tutuklama ve tutukluluğun devamı kararları incelendiğinde;

davacının atılı suçları işlediğine yönelik somut delillere dayalı kuvvetli suç şüphesinin bulunduğu, mahkumiyetine karar verilen suçun CMK'nin 100.

Maddesinde düzenlenen suçlardan olduğu, nihai olarak hükmedilen toplam ceza miktarı dikkate alındığında adli kontrol tedbirinin yetersiz kalacağının anlaşıldığı, davacı hakkındaki suçun ağırlığı, dosyadaki delil durumu ve yargılama konusu eylemler bir bütün olarak değerlendirildiğinde tutuklama ve tutukluluğun devamı kararlarının gerekçelerin hukuka uygun olduğu ve kanundaki azami tutukluluk süresinin aşılmadığı kabulüyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,