Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/7646 K.2024/6447

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle ve davacı vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 50.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, dosya içerisinde mevcut infaz evraklarına göre tazminat davasına konu edilen tutuklama kararının hiç infaz görmediği,

bu itibarla tutuklama yönünden yasal koşulların oluşmadığı ancak 11.08.2020 tarihinde uygulanan gözaltı tedbiri yönünden yasal koşulların oluştuğundan bahisle 74,99 TL maddi, 150,00 TL manevi tazminatın 11.08.2020 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalından alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; Ceza İnfaz Kurumundan gelen yazı cevabında infaz gördüğü belirtilen hükümlülük bakımından daha öncesinde koşullu salıverilme kararı verildiğine, koşullu salıverilme kararının geri alınıp alınmadığı hususunun araştırılması gerektiğine, tutukluluk yönünden tazminat koşullarının oluştuğuna, haksız arama ve el koyma yönünden karar verilmediğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Bodrum Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/317 Esas – 2020/357 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 11.08.2020 tarihinde tutuklandığı, 17.11.2020 tarihinde tahliyesine karar verildiği, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, beraat hükmünün 25.11.2020 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacıya tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı,

davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, dosya içerisinde mevcut infaz evraklarına göre, her ne kadar davacı hakkında atılı suçtan tutuklama kararı verilmiş ise de, davacının farklı bir mahkumiyet kapsamında hükümlü sıfatıyla infaz görmesi nedeniyle tazminat davasına konu tutuklama müzekkeresinin sıraya alındığı ve infaz sırası gelmeksizin davacının tahliyesine karar verildiği belirlenerek tutuklama yönünden yasal koşulların oluşmadığı ancak bir günlük gözaltı süresi bakımından yasal koşulların oluştuğundan bahisle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tutukluluk süresinin infaz görmediği,

1 günlük gözaltı süresi bakımından yasal koşulların oluştuğu ve tazminat miktarının makul şekilde belirlendiği anlaşılmakla, Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,