Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/7727 K.2022/9203

Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK’nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesinde yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddenin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin

mahkemeye bırakıldığı ve bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada basit yargılama usulüne göre verilen karara sanık müdafii tarafından itiraz edilmesi üzerine karar kaldırılarak genel hükümlere göre yargılama yapılıp karar verildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;Sanığın idaresindeki motosiklet ile meskun mahalde, saat 13:55 sıralarında, çizgi ile bölünmüş tek yönlü yolda seyir halinde iken, seyrine göre sağ taraftan yola giren katılana çarptığı, katılanın vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda;

kaza tespit tutanağı ve bilirkişi raporunda özetle "...yaya Cemal Sağlamkan'ın 2918 Sayılı Karayolları Trafik kanununda belirtilen yaya kusurlarından 2.maddesinde 'Birden bire yola çıkmak', 68/3-b 'Işıklı işaret veya yetkili kişilerin bulunmadığı geçitlerde veya kavşaklarda güvenlikleri açısından yaklaşan araçların uzaklık ve hızını göz önüne almak zorundadırlar..” maddesini ihlal ettiğinden kusurlu olduğu";

sanığın ise" motosiklet sürücüsü ...'ın ise yolun genişliği, yayaya çarptığı yer ve yolun görüş açısından yine aynı kanunun diğer maddelerinden 52/1-b aracın hızını,aracın yük,teknik özellikleri ile yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak kuralını ihlal ettiğinden olayda kusurlu olduğunu" mütalaa ettikleri, tali kusurlu olan sanık hakkında, mahkemenin ceza tayin ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin,

suçun zamanaşımına uğradığına ilişkin temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmesi,Kanuna aykırı olup sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA;

ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün TCK’nın 53/1. maddesinin düzenlendiği paragrafının hükümden çıkarılmak suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA.