Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/7811 K.2024/6771

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 100.000,00 TL maddi, 300.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile davacının tutuklanmadan önce çalıştığı iş yerinden alınan yazı cevabına tutuklandığı tarih olan 08.08.2013 tarihinden 02.09.2013 tarihine kadar maaş ödemesinin yapıldığından bahisle bu döneme ilişkin maddi kaybının bulunmadığı,

02.09.2013 tarihinden tahliye tarihi olan 08.10.2013 tarihine kadarki dönem bakımından maddi tazminata hak kazanacağının kabulü ile 955,79 TL maddi, 3.100,00 TL manevi tazminatın 08.08.2013 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının dosya kapsamında yer alan iş yeri yazı cevabına göre; davacıya Ağustos ayı için 30 gün, Eylül ayı için 2 gün, Ekim ayı için 7 gün karşılığı maaş ödemesi yapıldığı,

bu itibarla davacının Ağustos ayı için 1 gün, Eylül ayı için 28 gün ve Ekim ayı için 7 gün olmak üzere toplamda 36 gün ücret kaybının olduğundan bahisle maddi tazminatın 964,41 TL'ye yükseltilmesi, davacının Ağustos ayında 30 gün için maaş ödemesi alması nedeniyle, maddi kaybının 31.08.2013 tarihinden başlayacağı ve bu itibarla maddi tazminat bakımından faiz başlangıç tarihinin 31.08.2013 olarak belirlenmesi gerektiğinden bahisle maddi tazminata ilişkin faiz başlangıç tarihinin 31.08.2013 olarak değiştirilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; maddi tazminat kapsamında avukatlık ücreti ve davacının cezaevinde yaptığı masrafların dahil edilmesi gerektiğine, hükmedilen maddi ve manevi tazminatın eksik olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Soma 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/96 Esas - 2018/573 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahla tehdit suçundan 08.08.2013-08.10.2013 tarihleri arasında 61 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama neticesinde davacının beraatine karar verildiği, beraat kararının 20.11.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacıya tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Gerekçeli karar başlığında “Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat” olan dava türünün “Haksız Tutuklama Nedeni ile Tazminat” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışı olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,