Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/7857 K.2023/1053

Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 29.04.2019 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin kasten öldürme suçundan yargılandığını, 31.03.2013 tarihinde gözaltına alınıp 02.04.2013 tarihinde tutuklandığını, 11.03.2014 tarihinde tahliye edildiğini, yapılan yargılama sırasında 22.12.2015 tarihinde yeniden tutuklanıp mahkumiyetine ve tutukluluk halinin devamına karar verildiğini, Yargıtay incelemesi ile mahkumiyet kararının bozulması ve 25.10.2018 tarihinde tahliyesine karar verildiği, bozma üzerine yapılan yargılama sonunda müvekkili hakkında beraat kararı verildiği,

haksız tutuklu kaldığı süreler nedeniyle 300.000,00 TL maddi ve 500.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 20.05.2019 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; davacı hakkında tutuklu kaldığı sürelerin mahsup edilip edilmediği hususunun araştırılması gerektiğini, davacının zararını dava dilekçesine ekleyerek zararı ispat etmesi gerektiğini, davacının tutuklanmasına kendi kusuru ile sebebiyet verdiğinden tazminat talep edemeyeceğini, talep edilen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu, kısmen kabul halinde nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ancak bu ücretin Sulh Ceza Hakimliği ile Ağır Ceza Mahkemesinde takip edilen işler arasındaki ücretten fazla olamayacağını,

tazminat davalarının kesinleşmeden icraya konulamayacağını, davacı vekilinin özel vekaletnamesinin bulunup bulunmadığı hususunun araştırılması gerektiğini, öne sürmüştür. 3.... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.06.2019 tarihli ve 2019/228 Esas, 2019/296 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. 4.... Bölge Adliye Mahkemesi

26. Ceza Dairesinin, 11.02.2022 tarihli ve 2020/2595 Esas, 2022/326 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı ... davalı vekillerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 5.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.09.2022 tarihli tebliğnamesi ile davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddini talep etmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Davacı vekilinin temyiz istemi. Müvekkilin uzun süre tutuklu kalması nedeniyle evlenip aile kuramadığı, ceza evi koşulları nedeni ile travmalar yaşadığı, üzerine atılı suçun niteliği gereği toplum önünde küçük düştüğü, onurun zedelendiğinden hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının eksik olduğuna, uzun tutuklama nedeni kıdem tazminatı ve benzeri işçi alacaklarının da maddi tazminata eklenmesi gerektiğine, ilişkindir. 2. Davalı vekilinin temyiz istemi.

Davacının kendi eylem ve kusurları ile tutuklanmasına neden olduğundan 5271 sayılı Kanun 142 ve 144 maddelerinde koşulları oluşmadığından açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Tazminat talebinin esasını oluşturan ...

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/118 Esas, 2019/152 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacının kasten öldürme suçundan yargılandığı, 31.03.2013 - 11.03.2014 tarihleri ve 22.12.2015- 25.10.2018 arasında gözaltı ve tutuklu kaldığını, yapılan yargılama üzerine beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 06.09.2019 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, davacı hakkında tutuklu kaldığı sürelerin mahsubunun yapılmadığı, başkaca derdest dosya bulunmadığı, davacının tutuklu kaldığı tüm sürelerin infaz gördüğü belirlenerek,

57.651,87 TL maddi ve 63.600,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine, istinaf merci, tazminata esas dosyada 31.03.2013 - 11.03.2014 tarihleri arasında 345 gün, 22.12.2015- 25.10.2018 arasında ise 1039 gün tutuklu kalan davacı lehine her bir dönem için yürürlükte bulunan net asgari ücret üzerinden ayrı maddi tazminata ve ayrı manevi tazminata hükmolunması gerektiği hususu da gözetilmeden yazılı şekilde davacı lehine eksik manevi tazminata hükmolunması,

bu kapsamda, 31.03.2013 - 11.03.2014 tarihleri arasındaki dönem için 9.130,95 TL maddi 25.000,00 TL manevi, 22.12.2015- 25.10.2018 tarihleri arasındaki dönem için ise 48.452,56 TL maddi, 90.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğinden bahisle bu kısımların düzeltilmesi suretiyle, istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin esasını oluşturan ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/118 Esas, 2019/152 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacının kasten öldürme suçundan yargılandığı, 31.03.2013 - 11.03.2014 tarihleri arasında 345 gün ve 22.12.2015- 25.10.2018 arasında 1038 gün gözaltı ve tutuklu kaldığını, yapılan yargılama üzerine beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 06.09.2019 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı anlaşılmıştır. A.

Davacı vekilinin temyiz sebepleri. 1.Hükmedilen maddi tazminat talebi yönünden. Davacının kıdem tazminatı ve benzeri işçi alacaklarının 5271 sayılı Kanunun 141 ve devamı maddelerine göre belirlenmesi gereken maddi zarar kapsamında hüküm altına alınamayacağı dikkate alındığında, maddi tazminat hesabına dahil edilmemesinde isabetsizlik görülmemiştir. 2. Hükmedilen manevi tazminat miktarı yönünden.

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespit edildiğinden manevi tazminatın eksik olduğuna yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir. B.Davalı vekilinin temyiz sebepleri.

Davanın reddine karar verilmesi gerektiğine yönelik temyiz talebi yönünden. Tazminat talebinin dayanağı olan ceza dava dosyasında beraat etmiş olması nedeniyle davacı lehine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 141 ve devamı maddelerine göre, maddi ve manevi tazminat hakkı bulunduğundan, davalı vekilinin, davacının tazminat talebinin reddi gerektiğine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi

26. Ceza Dairesinin, 11.02.2022 tarihli ve 2020/2595 Esas, 2022/326 Karar sayılı kararında davacı vekili ve davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ...