Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/8190 K.2024/1857

Müşteki şüpheli ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan, müşteki şüpheli ... hakkında kasten yaralama suçundan, Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 22.10.2021 tarihli ve 2020/9416 Soruşturma, 2021/4017 Esas, 2021/ 2715 İddianame numaralı iddianamenin iadesine dair Trabzon 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2021 tarihli ve 2021/425 iddianame değerlendirme sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.12.2021 tarihli ve 2021/432 Değişik iş sayılı kararının 10.12.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 07.07.2022 tarihli ve 94660652-105-61-1701-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.10.2022 tarihli ve KYB-2022/104418 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.10.2022 tarihli ve KYB-2022/104418 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, mahkemece yurt dışında bulunan müşteki şüpheli ...'e uzlaşmak isteyip istemediği sorulmadığı ve usulüne uygun olarak uzlaştırma işlemleri yapılmadan iddianame düzenlendiğinden bahisle iddianamenin iadesine karar verilmiş ise de, müşteki şüpheli ...'nin 05/10/2021 tarihli uzlaşma teklif formuna göre uzlaşma teklifini kabul etmemiş olması ve müşteki şüpheli ...'in kollukta alınan 28/07/2020 tarihli ifadesinde de uzlaşma talebinde bulunmaması karşısında,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde düzenlenen “uzlaşma” sisteminde taraflardan birinin uzlaşmayı kabul etmemesi durumunda ikinci kez uzlaşma teklif edileceğine dair bir düzenleme bulunmadığı gibi 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesinin 6. fıkrasında yer alan, "Resmî mercilere beyan edilmiş olup da soruşturma dosyasında yer alan adreste bulunmama veya yurt dışında olma ya da başka bir nedenle mağdura, suçtan zarar görene,

şüpheliye veya bunların kanunî temsilcisine ulaşılamaması halinde, uzlaştırma yoluna gidilmeksizin soruşturma sonuçlandırılır." şeklindeki düzenlemeye nazaran, müşteki şüpheli ...'in yurt dışında bulunduğunun da anlaşılması karşısında, müşteki şüpheli ...'e uzlaşma teklif edilmesinin sonuca etkisi olmadığı ve yapılan uzlaştırma işlemlerinin usulüne uygun gerçekleştirildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170/2. maddesinde öngörülen “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa.

Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü uyarınca dava açılmış bulunmasına binaen, mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilebileceği cihetle, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 30/1.maddesindeki "Uzlaşma teklifinde bulunulanlardan herhangi biri üç gün içinde teklifi yapan uzlaştırmacıya kararını bildirmediği takdirde, uzlaşma teklifi reddedilmiş sayılır.

Bu durumda, Kanunun 255 inci maddesi hükmü saklı kalmak üzere, ayrıca diğerlerine uzlaşma teklifinde bulunulmaz." şeklindeki düzenleme uyarınca müşteki şüpheli ...'ye uzlaştırma bürosu tarafından yapılan 05.10.2021 tarihli uzlaşma teklifinin müşteki şüpheli ... tarafından reddedilmesi karşısında müşteki şüpheli ...'e uzlaşma teklifi yapılmasının sonuca etkisinin olmayacağı gözetilerek yurt dışında bulunan müşteki şüpheli ...'e uzlaşma teklifinin yapılması gerektiğinden bahisle iddianamenin iadesine dair karara karşı yapılan itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.12.2021 tarihli ve 2021/432 Değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,